Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 marca 2026 r., sygn. akt III SA/Kr 2261/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (dalej: Sąd I instancji) odrzucił zażalenie J.J. (dalej: skarżący) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 stycznia 2026 r. (pkt 1) oraz odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 czerwca 2025 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na postanowienie tego Sądu z 26 marca 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej skarżącego od postanowienia WSA z 17 lutego 2025 r. o odrzuceniu skargi skarżącego na pismo Starosty Oświęcimskiego z 30 października 2024 r., znak SGG.6620.5.53.2023.JS w przedmiocie przekazania zażalenia (pkt 2).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 17 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 2261/24, Sąd I instancji odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji z 26 marca 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.
Pismem z 18 lipca 2025 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 17 czerwca 2026 r.
Zarządzeniem z 27 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 2261/24, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z 17 czerwca 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 2261/24, w kwocie 100,00 złotych, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Skarżący pismem z 12 września 2025 r. wniósł zażalenie na wyżej wskazane zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. Postanowieniem z 5 grudnia 2025 r., sygn. akt III OZ 672/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 sierpnia 2025 r., sygn. akt III SA/Kr 2261/24. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że sprawa nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.), w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2-4 p.p.s.a. Z powyższego wynika, że słusznym było wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100,00 zł.
Zarządzeniem z 27 stycznia 2026 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 27 sierpnia 2025 r. tj. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,00 złotych. Ten jednak nie uiścił w zakreślonym terminie wpisu sądowego.
Pismem z 13 lutego 2026 r. skarżący wniósł zażalenie na wyżej wskazane zarządzenie, domagając się natychmiastowego uchylenia zarządzenia w całości.
Postanowieniem z 20 marca 2026 r. Sąd I instancji odrzucił zażalenia skarżącego: na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 stycznia 2026 r. oraz na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 czerwca 2025 r. Odrzucając zażalenia, Sąd I instancji wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawy skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie, którym wezwano go do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu od zażalenia. Przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują jednakże środka zaskarżenia od takiego zarządzenia. Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu, po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie zażalenia na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a. W związku z tym, że skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, odrzuceniu podlegało również zażalenie skarżącego na postanowienie WSA z 17 czerwca 2025 r. o odrzuceniu zażalenia.
Pismem z 10 kwietnia 2026 r. skarżący wniósł zażalenie na wyżej wskazane postanowienie, domagając się m.in. uchylenia postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu, po prawomocnym oddaleniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie stanowi zarządzenia, o którym mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., lecz jest wezwaniem do wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie.
Zatem na zarządzenie wzywające do wykonania wcześniejszego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu nie przysługuje zażalenie. Zarządzenie takie ma bowiem wyłącznie charakter czynności materialnotechnicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu.
Skoro w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 5 grudnia 2025 r., sygn. akt III OZ 672/25, oddalił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 sierpnia 2025 r. wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia, to kwestia konieczności uiszczenia wpisu, jako warunku dopuszczalności środka zaskarżenia, została już prawomocnie oceniona. Sąd wprost w uzasadnieniu wskazał, że słusznym było wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100,00 zł. Ponadto, charakteru zarządzenia podlegającego kontroli instancyjnej nie ma zarządzenie wzywające stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia, co oznacza, że postanowienie o odrzuceniu zażalenia skarżącego było prawidłowe.
Prawidłowe było zatem również odrzucenie zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 czerwca 2025 r. o odrzuceniu zażalenia.
Z powołanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do uwzględnienia zażalenia, co skutkowało jego oddaleniem w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.