Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 18 lutego 2026 r., sygn. akt III SAB/Gl 525/25, odrzucił skargę M. W. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL została doręczona 7 stycznia 2026 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych upłynął z dniem 14 stycznia 2026 r. (środa). Oznacza to, że do 14 stycznia 2026 r. skarżący powinien był usunąć braki formalne skargi, ale tego nie uczynił. Z tych względów WSA w Gliwicach odrzucił skargę ma podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej P.p.s.a.).
Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i nadania skardze dalszego biegu, ewentualnie uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędne przyjęcie, że nie uzupełnił braku formalnego skargi w sytuacji, gdy numer PSEL został przekazany Sądowi w toku równolegle toczącej się sprawy o tożsamym charakterze, a omyłka dotyczyła wyłącznie oznaczenia sygnatury sprawy oraz zastosowanie nadmiernego formalizmu, mimo że brak miał wyłącznie charakter identyfikacyjny i w realiach sprawy został usunięty poprzez podanie numeru PESEL, a pomyłka wynikała z istnienia dwóch równoległych postępowań wszczętych przeciwko temu samemu organowi.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że w spawie nie został uzupełniony brak formalny skargi. Należy bowiem zwrócić uwagę, że w przypadku złożenia kilku skarg, sąd obowiązany jest dla każdej z tych skarg założyć oddzielne akta sprawy i nadać im oddzielną sygnaturę. W każdej z tych oddzielnych skarg toczy się samodzielne postępowanie sądowoadministracyjne. Oznacza to, że sąd administracyjny zobowiązany jest w każdej z tych spraw ocenić czy wniesione skargi nie są obarczone brakami formalnymi czy fiskalnymi. W razie wystąpienia tych braków, zobligowany jest indywidualnie w każdej ze spraw wezwać skarżącego do ich uzupełnienia. W przypadku zatem wezwania skarżącego w każdej z jego odrębnych spraw do uzupełnienia braków formalnych skargi, obowiązkiem skarżącego było wykonanie tych wezwań oddzielnie do każdej sprawy w zakreślonym przez Sąd terminie. Z uwagi bowiem na to, że każda ze spraw skarżącego korzysta z samodzielności procesowej, to wykonanie wezwania w jednej ze spraw nie mogło skutkować uznaniem, że w drugiej ze spraw wezwanie Sądu do uzupełnienia braków zostało również wykonane.
Braki formalne w każdej ze spraw wymagają uzupełnienia w tej sprawie, w której strona została wezwana do ich uzupełnienia. Dlatego też zarzut nadmiernego formalizmu jest nieskuteczny. Skarżący, prowadząc postępowania sądowe, powinien zachować należytą staranność w zakresie prowadzenia swoich spraw i uzupełniać braki w każdej toczącej się sprawie odrębnie.
Skoro skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, i pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, skarżący braków nie uzupełnił, to zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że w sprawie zaszły przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.