Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 sierpnia 2025 r., VIII SAB/Wa 24/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M.S. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 maja 2025 r., VIII SAB/Wa 24/25 w sprawie ze skargi skarżącego na bezczynność Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie postępowań przed Sądem Najwyższym.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu 2 września 2025 r. (k. 152 akt sądowych) wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia. Skarżący w terminie wywiódł osobiście sporządzone zażalenie.
Postanowieniem z 26 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z 18 sierpnia 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.S. na bezczynność Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego w przedmiocie postępowań przed Sądem Najwyższym.
Na powyższe postanowienie w ustawowym terminie skarżący wniósł zażalenie, które nie zostało opłacone.
W związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 1 grudnia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone 3 grudnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 234 akt sądowych).
Następnie skarżący wywiódł zażalenie na ww. zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 27 lutego 2026 r., III OZ 11/26 oddalił zażalenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII WSA w Warszawie z 17 marca 2026 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z 1 grudnia 2025 r., poprzez uiszczenie wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Powyższe skarżący odebrał 23 marca 2026 r. (k. 254 akt sądowych).
31 marca 2026 r. w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpisu od zażalenia.
Postanowieniem z 13 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie, z uwagi na nieuiszczenie wpisu.
Na powyższe postanowienie skarżący wywiódł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest zażalenie, to przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Jednocześnie zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). wpis stały od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, wynosi 100 zł.
Zarządzeniem z 1 grudnia 2025 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków fiskalnych zażalenia poprzez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia. Następnie po oddaleniu zażalenia na ww. zarządzenie (postanowienie NSA z 27 lutego 2026 r., III OZ 11/26), w wykonaniu zarządzenia z 17 marca 2026 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z 1 grudnia 2025 r. Skarżący, mimo upływu wyznaczonego terminu, nie uiścił wpisu od zażalenia. Trzeba podkreślić, że nie był zwolniony z obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu od zażalenia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie z 13 kwietnia 2026 r. odpowiada prawu. Skoro wpis od zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z 26 września 2025 r. nie został uiszczony, to Sąd pierwszej instancji prawidłowo zażalenie to odrzucił – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.