Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1406/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2022 r. nr 523/kadr/22 w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 160 i w zw. z art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259) dalej zwanej "p.p.s.a." oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 1406/22 uchylającego zaskarżoną decyzję i umarzającego postępowanie administracyjne.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w ww. wyroku Sąd orzekł o całości skargi. Wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku dotyczy zakresu, który nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych. Jako przyczynę uzupełnienia wyroku skarżący wskazał argumenty dotyczące wyniku postępowania prowadzonego przed organem emerytalno-rentowym, we wniosku formułując zarzuty wobec wydanego w sprawie wyroku. Sąd podkreślił, że wydanie orzeczenia przez Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, którym sąd ten oddalił apelację MSWiA od wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu, zmieniającego decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w ten sposób, że przyznano skarżącemu prawo do emerytury policyjnej w kwocie ustalonej z pominięciem art. 15c ustawy zaopatrzeniowej, wiąże sąd administracyjny. W takim stanie rzeczy wniosek o uzupełnienie wyroku nie mógł zostać uwzględniony.
Zażalenie na to postanowienie złożył T. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie uzupełniające wyrok z 10 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 1406/22. Wskazał, że wydany wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie okazał się niewystarczający w sprawie decyzji o ponownym ustaleniu wysokości emerytury w sposób zgodny z przepisami, ponieważ organ emerytalno-rentowy do dzisiaj nie wydał decyzji o ponownym ustaleniu wysokości policyjnej renty inwalidzkiej pomimo złożenia stosownego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z powodów innych, niż wskazane w jego treści.
Jak stanowi art. 157 § 2 i § 3 p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Z powyższej regulacji wynika, iż wniosek o uzupełnienie wyroku niedotyczący zwrotu kosztów sąd rozpoznaje na rozprawie. Na rozprawie sąd orzeka w składzie trzech sędziów – art. 16 § 1 p.p.s.a., przy czym odmowa uzupełnienia wyroku przybiera formę postanowienia (postanowienie NSA z 18 grudnia 2013 r., II FZ 1244/13, LEX nr 1404564). W razie skierowania sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w składzie trzech sędziów. Jednocześnie uzasadnienie zaskarżonego postanowienia zostało podpisane przez jednego sędziego i nie zawiera podpisów trzech sędziów WSA, wskazanych w treści postanowienia. Taki stan rzeczy powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia, z uwagi na naruszenie art. 143 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a., z których to przepisów wynika obowiązek podpisania uzasadnienia postanowienia przez wszystkich sędziów wymienionych w jego sentencji. Wskazane naruszenie powoduje, że przedwczesne byłoby odnoszenie się do argumentów podniesionych w zażaleniu na poparcie wniosku o uzupełnienie wyroku.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie.