Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącego od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 stycznia 2024 r., sygn. akt II SPP/Wa 314/23, w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że odpis postanowienia z 24 stycznia 2024 r. został doręczony wnioskodawcy w dniu 16 lutego 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 31 akt sądowych). Skarżący w piśmie złożonym dopiero w dniu 6 marca 2024 r. w administracji Aresztu Śledczego w W. wniósł sprzeciw, a zatem po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu określonego w art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Termin do złożenia sprzeciwu upływał dla strony w dniu 23 lutego 2024 r. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Podniósł w nim m.in., że nie był w stanie w terminie 7 dni dostarczyć zaświadczenia, do którego uzupełnienia był wezwany zarządzeniem z 27 grudnia 2023 r. Wskazał, że składał kilkukrotnie prośby do Dyrektora AŚ o wydanie zaświadczenia, lecz ten nie wydał mu go wcześniej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń referendarza w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia. Stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie referendarza sądowego WSA w Warszawie z 24 stycznia 2024 r. zostało doręczone skarżącemu 16 lutego 2024 r. Termin na zgłoszenie sprzeciwu od tego aktu upływał zatem po siedmiu dniach, tj. z końcem 23 lutego 2024 r. Skarżący złożył sprzeciw dopiero 6 marca 2024 r. (potwierdzenie odbioru korespondencji w Areszcie Śledczym – na kopercie).
Z powyższych ustaleń wynika, że sąd pierwszej instancji miał wszelkie podstawy do odrzucenia przedmiotowego sprzeciwu jako wniesionego po ustawowym terminie.
Podnoszone przez skarżącego w zażaleniu okoliczności nie mogły mieć wpływu na wynik przedmiotowej sprawy wpadkowej, w ramach której kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego podlegała jedynie ustalona przez sąd pierwszej instancji okoliczność wniesienia sprzeciwu w ustawowym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zwrócić uwagę sądowi pierwszej instancji, że pismem z 12 marca 2024 r. (k.
35) skarżący złożył wniosek, w którym zwrócił się do sądu "o przyjęcie załączonego zaświadczenia (...)". W piśmie tym, a także w innych pismach znajdujących się w aktach sprawy, wyjaśnia przyczyny nieprzesłania załączonego zaświadczenia w terminie zakreślonym w zarządzeniu z 27 grudnia 2023 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo to należy potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wykonania zarządzenia referendarza sądowego z 27 grudnia 2023 r., sygn. akt II SPP/Wa 314/23. Sąd jednocześnie poucza skarżącego, żeby odnosił się on do wezwań sądowych w zakreślonym terminie, nawet jeżeli nie może uczynić zadość wezwaniu. W odpowiedzi na wezwanie udzielonej w terminie może on wyjaśnić przyczyny braku możliwości przedłożenia sądowi wymaganych dokumentów albo np. wnieść o przedłużenie terminu do wykonania zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.