Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 21 lipca 2026 r., sygn. akt III OW 42/26

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący, sprawozdawca
Rozpoznanie
w dniu 21 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R. H. z 23 marca 2026 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Komendą Wojewódzką Policji w R., Komendą Wojewódzką Policji w K., Komendą Wojewódzką Policji w K. oraz Komendą Miejską w Z. przez wskazanie organu właściwego do prowadzenia postępowania z udziałem wnioskodawcy

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić wniosek.

Uzasadnienie

Pismem z 23 marca 2026 r. R. H. (dalej: wnioskodawca) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego powstałego między organami Policji oraz wyznaczenie organu właściwego do prowadzenia postępowania z udziałem wnioskodawcy. W treści wniosku jako organy wnioskodawca wskazał Komendę Wojewódzką Policji w R., Komendę Wojewódzką Policji w K., Komendę Wojewódzką Policji w K. oraz Komendę Miejską Policji w Z. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SO/Rz 5/26. Wniosek został przekazany do Naczelnego Sądu Administracyjnego i zarejestrowany pod sygn. akt III OW 42/26.

Analogiczne pisma wnioskodawca wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (II SO/Lu 1/26), Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (III SO/Gd 8/26), Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu (I SO/Op 2/26), Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (IV SO/Wr 10/26) oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (I SO/Wa 20/26). W pismach tych w miejsce Komendy Wojewódzkiego Policji w R. wskazano odpowiednio Komendę Wojewódzką Policji w L., Komendę Wojewódzką Policji w G., Komendę Wojewódzką Policji w O., Komendę Wojewódzką Policji we W. oraz Komendę Wojewódzką Policji w W.. Sprawy te zostały również przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego i z uwagi na tożsamość treści pisma dołączone do akt sprawy III OW 42/26 w celu wspólnego załatwienia.

Zarządzeniem z 28 maja 2026 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału III NSA wezwał wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku przez wskazanie czego dotyczy postępowanie toczące się z udziałem wnioskodawcy oraz który z wymienionych organów uznał swoją niewłaściwość w rozstrzygnięciu sprawy wnioskodawcy, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku w trybie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wezwanie doręczono w trybie awizo w dniu 23 czerwca 2026 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 64 § 3 w związku z art. 15 § 2 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Podstawowym warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, podobnie jak wniosku na podstawie art. 63 p.p.s.a., jest istnienie konkretnej sprawy sądowoadministracyjnej, która – zgodnie z art. 3 § 2 i 3 lub art. 4 p.p.s.a. – podlega orzecznictwu tych sądów (wojewódzkich sądów administracyjnych lub Naczelnego Sądu Administracyjnego). Skarga lub wniosek muszą być oparte na konkretnej indywidualnej sprawie. W przypadku wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego lub sporu o właściwość chodzi o sprawę, w której żaden z organów nie uznaje się za właściwy albo więcej niż jeden z organów uważa się za właściwy do jej rozpoznania.

W tej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez wskazanie czego dotyczy postępowanie toczące się z udziałem wnioskodawcy oraz który z wymienionych organów uznał swoją niewłaściwość w rozstrzygnięciu sprawy wnioskodawcy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku. Wniosek z 23 marca 2026 r. nie zawiera bowiem żadnego uzasadnienia w zakresie przedmiotu sporu, którego rozstrzygnięcia oczekuje wnioskodawca. Wezwanie do uzupełnienia braków wniosku w tym zakresie zostało doręczone wnioskodawcy w trybie awizo w dniu 23 czerwca 2026 r., a zatem termin do uzupełnienia braków wniosku upływał w dniu 30 czerwca 2026 r. Pomimo wezwania oraz bezskutecznego upływu terminu wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych wniosku.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 oraz w związku z art. 15 § 2 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca wniosek, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych tego wniosku. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.