Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie czwartym sentencji wyroku z 25 maja 2021 r., sygn. akt III OSK 916/21, zasądził od partii politycznej [...] z siedzibą w W. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. (dalej: "skarżący") kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W piśmie z [...] sierpnia 2021 r. skarżący wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w punkcie 4. sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2021 r., sygn. akt III OSK 916/21 w ten sposób, że zamiast kwoty 360 zł wniósł o wpisanie kwoty 560 zł.
W uzasadnieniu żądania skarżący podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił wniosek zawarty w punkcie VI. petitum skargi kasacyjnej i zasądził zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego, wedle norm przepisanych, a to na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Koszty o zasądzenie, których zwrócił się skarżący, to 100 zł opłaty za uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, 100 zł wpisu od skargi kasacyjnej oraz 360 zł tytułem zastępstwa przez radcę prawnego należne na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) Rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych. W wyniku omyłki pisarskiej lub rachunkowej w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego znalazła się kwota 360 zł, a nie kwota należna, czyli 560 zł. Z tego względu wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Regulacja art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej "p.p.s.a."), który na mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przewiduje rektyfikację wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się określonych uchybień. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie z art. 159 p.p.s.a. sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony.
O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Jak wskazuje się w orzecznictwie błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych (por. postanowienia NSA z: 28 kwietnia 2011 r., II GSK 346/10 i 27 września 2011 r., I FSK 1208/10), np. nieprawidłowym obliczeniu kwoty podlegającej zasądzeniu tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, co znajduje potwierdzenie w danych wynikających z akt sprawy (por. postanowienie WSA w Olsztynie z 23 lipca 2008 r., II SA/Ol 196/08).
Jak trafnie zauważyła strona skarżąca na kwotę zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego powinna składać się kwota 100 zł uiszczona przez skarżącego tytułem opłaty kancelaryjnej za wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, jak również kwota 360 zł poniesiona tytułem zastępstwa procesowego, ustalona na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) – czyli łącznie 560 zł, a nie 360 zł, jak wskazano w punkcie czwartym sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego w niniejszej sprawie orzeczono bowiem na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a., co wynika również z uzasadnienia prostowanego wyroku.
Wskazanie w powołanym wyroku wysokości zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego jako kwoty 560 zł, a nie 360 zł, stanowi błąd rachunkowy, który Naczelny Sąd Administracyjny sprostował na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.