Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 1691/23, po rozpoznaniu skarg Gminy Miasto Rzeszów na decyzje Dyrektora Zarządu Zlewni w Krośnie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: Dyrektor) z dnia 21 sierpnia 2023 r. nr RZ.ZUO.1.470.3370.OZ.2018.KK, nr RZ.ZUO.1.470.3371.OZ.2018.KK, nr RZ.ZUO.1.470.3372.OZ.2018.KK, z dnia 23 sierpnia 2023 r. nr RZ.ZUO.1.470.3162.OZ.2018.IB, nr RZ.ZUO.1.470.3163.OZ.2018.IB, nr RZ.ZUO.1.470.3166.OZ.2018.IB w przedmiocie określenia opłaty zmiennej, w pkt. 1 uchylił zaskarżone decyzje; w pkt. 2 zasądził od Dyrektora na rzecz Gminy Miasto Rzeszów kwotę 1.680 zł (jeden tysiąc sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Od ww. wyroku Dyrektor wywiódł skargę kasacyjną, którą następnie pismem z dnia 19 czerwca 2026 r. cofnął.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona, która wniosła skargę, może ją na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.) cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W myśl art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 193 P.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne (pkt. 1 sentencji).
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zwrócił uiszczony wpis sądowy od ww. skargi kasacyjnej (pkt. 2 sentencji).
Przepis art. 156 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie wskazane w tym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. wyrok NSA z 15 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 3943/18).
W niniejszej sprawie oczywista omyłka (błąd pisarski) w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 13 grudnia 2023 r. polegała na wadliwym wpisaniu jako organu Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w Rzeszowie.
W przedmiotowej sprawie skarżąca Gmina zaskarżyła decyzje Dyrektora Zarządu Zlewni w Krośnie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w przedmiocie określenia opłaty zmiennej, co w sposób niewątpliwy wynika zarówno z treści akt administracyjnych sprawy, jak i akt sądowych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę w sposób wskazany w pkt. 1 sentencji niniejszego postanowienia.