Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lipca 2026 r., sygn. akt III OSK 678/26, oddalił skargę kasacyjną Gminy [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2154/25 w sprawie ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego z dnia 10 lipca 2025 r., nr WP-I.4131.131.2025 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia.
Odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Wojewody w dniu 5 sierpnia 2026 r.
Pismem z dnia 6 sierpnia 2026 r. pełnomocnik Wojewody złożył wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku o koszty postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej "P.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli orzeczenie uzupełniające dotyczy wyłącznie kosztów, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia (a contrario art. 157 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 P.p.s.a. wniosek taki można również złożyć w postępowaniu kasacyjnym.
W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku o orzeczenie w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.
Bezspornym jest, że wyrok NSA nie zawierał rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego.
Jednym z dodatkowych orzeczeń, które według przepisów P.p.s.a. Sąd powinien był zamieścić z urzędu jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 P.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i 204 P.p.s.a. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania.
Podstawą prawną zasądzenia kosztów w rozpoznawanej sprawie jest art. 204 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie zaś z art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 10 lutego 2026 r. Zatem dla ustalenia wysokości wynagrodzenia radcy prawnego miarodajne jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2026, poz. 118). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2) lit. b) powołanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. II FPS 4/12 uznał, iż przepisy art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 P.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Z akt sprawy wynika, że odpis skargi kasacyjnej pełnomocnik Wojewody otrzymał w dniu 17 marca 2026 r. Wobec czego czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał z dniem 31 marca 2026 r. Odpowiedź na skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego pełnomocnik Wojewody złożył w dniu 31 marca 2026 r. Oznacza to, że pismo to zostało złożone w terminie, o jakim mowa w art. 179 zd. 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 lipca 2026 r. oddalił skargę kasacyjną, nie orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego.
Z tych też względów zasadne było uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika Wojewody za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie przewidzianym w art. 179 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 oraz art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. § 14 ust. 1 pkt 2) lit. b) rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzekł jak w sentencji postanowienia.