Uzasadnienie
Pismem z 12 czerwca 2026 r. A.J. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 58/25 zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach z jej skargi na niewykonanie przez Burmistrza Ćmielowa wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 16 marca 2022 r. w sprawie sygn. akt II SAB/Ke 2/22. W treści skargi skarżąca wniosła o: stwierdzenie, że w ww. postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach doszło do przewlekłości, zalecenia WSA w Kielcach podjęcia natychmiastowych czynności zmierzających do naprawienia błędu proceduralnego polegającego na nieuzasadnionym podziale spraw oraz jej niezwłocznego, łącznego rozstrzygnięcia, a także zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 22000 zł z uwagi na dwuletni, całkowity paraliż postępowania wywołany błędną organizacją pracy i decyzjami proceduralnymi Sądu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.
Skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. z 2023 r., poz. 1725), a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt. 1-2 ww. ustawy). Skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ww. ustawy).
Użyty w art. 6 ust. 2 ustawy zwrot normatywny "przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie" nie został zdefiniowany w ustawie. Z tej przyczyny należy się odwołać do aktualnego orzecznictwa sądów w tym przedmiocie. W postanowieniu z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt KSP 6/13 (LEX nr 1375235), Sąd Najwyższy z odwołaniem się do utrwalonych poglądów judykatury stwierdził, że: "(...) skarżący ma obowiązek przytoczyć okoliczności uzasadniające żądanie stwierdzenia przewlekłości, a to oznacza, iż powinien wskazać czas trwania postępowania świadczący o wystąpieniu przewlekłości, jak również konkretne czynności, których sąd nie podjął lub które wykonał wadliwie powodując nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu (...)". Także w postanowieniu z dnia 7 marca 2017 r. o sygn. akt III SPP 6/17 (LEX nr 2261732), Sąd Najwyższy stwierdził, że "(...) obowiązkiem skarżącego jest wskazanie konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu, a powinnością sądu rozpoznającego skargę na przewlekłość postępowania jest odniesienie się do okoliczności wskazywanych w skardze, jako uzasadniające żądanie strony.
Konieczność dokonania oceny terminowości czynności podejmowanych zarówno na obecnym, jak i poprzednich etapach postępowania, występuje zatem tylko wówczas, gdy skarżący wskaże konkretne zarzuty odnoszące się do tych faz postępowania." Pogląd taki wyraził Sąd Najwyższy również w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2017 r. o sygn. akt III SPP 16/17 (LEX nr 2302780) stwierdzając, że "«Przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie», o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy (...) oznacza wskazanie czasu trwania postępowania świadczącego o wystąpieniu przewlekłości, jak również konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu. Obowiązkiem skarżącego jest wskazanie konkretnych czynności procesowych, których sąd nie podjął lub dokonał wadliwie, powodując w ten sposób nieuzasadnioną zwłokę w postępowaniu".
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na przewlekłość postępowania sformułowana w piśmie z 12 czerwca 2026 r., nie spełnia powyższego wymogu. W skardze, zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy zawarto żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Skarga ta nie spełnia jednakże warunku określonego w pkt 2 tego przepisu, tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Skarżąca nie wymieniła konkretnych czynności procesowych, których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie podjął lub dokonał wadliwie, a które zdaniem skarżącej mogłyby świadczyć o nieuzasadnionej zwłoce w postępowaniu sądowym. Skarżąca nie spełniła zatem ustawowo określonego wymogu, formułując w skardze jedynie argumentację odnoszącą się do rozdzielenia jej skarg przez WSA w Kielcach. Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 3 p.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozdzielenie tych spraw było zgodne z prawem i nie spowodowało przewlekłości postępowania w tej sprawie.
W wypadku zatem niedochowania przez autora skargi wymogu przytoczenia w uzasadnieniu okoliczności uzasadniających żądanie, należy taką skargę odrzucić na podstawie art. 9 ust. 1 cyt. ustawy, bowiem sama krytyczna ocena prawidłowej, zdaniem NSA, czynności Sądu polegającej na rozdzieleniu skarg skarżącej, nie jest wystarczająca do rozpoznania skargi w świetle treści art. 6 ustawy.
Nadmienić należy, że w przypadku odrzucenia skargi na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy, skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie (art. 14 ust. 2 ustawy), jednocześnie w razie odrzucenia skargi na podstawie art. 9 ustawy dalsze skargi tej samej strony dotyczącego tego samego postępowania, które podlegałyby odrzuceniu na podstawie art. 9 ustawy, pozostawia się w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności. O pozostawieniu skargi i pism związanych z jej wniesieniem w aktach sprawy zawiadamia się skarżącego tylko raz – przy odrzuceniu skargi (art. 14 ust. 3 ustawy).
Z uwagi na powyższe, wniesiona przez skarżącą skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu na podstawie art. 6 ust. 2 ww. ustawy w zw. z art. 9 ust. 1 ww. ustawy.