Uzasadnienie
Zarządzeniem z 3 sierpnia 2026 r., III SA/Wa 2819/25, Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała B. O., H. O. i A. O. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w sprawie ze skargi B. O., H. O., A. O. i K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z 21 października 2025 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. Podstawę zarządzenia stanowił art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535, dalej: "rozporządzenie").
Skarżące wniosły zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżące zarzuciły naruszenie art. 227 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wpis nie został opłacony, skoro K. O. został zwolniony z uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, a zobowiązanie jest solidarne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zgodnie z treścią art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.
Wbrew stanowisku skarżących przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jednemu ze skarżących, solidarnie zobowiązanego do ich uiszczenia, nie odnosi skutku w stosunku do pozostałych skarżących. Wprawdzie art. 214 § 2 p.p.s.a. stanowi, że pismo wnoszone przez osoby, mające wspólne uprawnienia podlega jednej opłacie, to jednak pamiętać należy, że opłata ta obciąża te osoby solidarnie. To zaś oznacza, że uiszczenie opłaty przez jedną z tych osób zwalnia drugą (pozostałe osoby) od obowiązku uiszczenia opłaty. Jeśli zaś jedna z tych osób (bądź kilka osób) zostanie zwolniona od kosztów sądowych, to obowiązek uiszczenia wpisu ciąży na pozostałych. A zatem, zwolnienie od kosztów niektórych z osób, o jakich mowa w art. 214 § 2 p.p.s.a. nie zwalnia pozostałych od uiszczenia opłaty (vide postanowienie NSA z 3 lipca 2008 r., II OZ 707/08, LEX nr 493639).
W niniejszej sprawie zwolniony z uiszczenia wpisu od zażalenia został K. O. postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 maja 2026 r., sygn. akt III SPP/Wa 126/26. Wniosek A. O. o przyznanie prawa pomocy został przez starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z 20 maja 2026 r. sygn. akt III SPP/Wa 125/26, pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na braki formalne wniosku, natomiast postanowieniem z 7 lipca 2026 r. utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie z 20 maja 2026 r. Postanowieniem z 22 maja 2026 r., sygn. akt III SPP/Wa 124/26, starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania H. O. prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, natomiast postanowieniem z 7 lipca 2026 r. utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie z 22 maja 2026 r. Wniosek B. O. o przyznanie prawa pomocy został przez starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarządzeniem z 20 maja 2026 r. sygn. akt III SPP/Wa 123/26, pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na braki formalne wniosku, natomiast postanowieniem z 7 lipca 2026 r. utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie z 20 maja 2026 r.
Podkreślić należy, że wobec prawomocnego zakończenia postępowań w przedmiocie przyznania prawa pomocy, słusznie wezwano skarżące do solidarnego uiszczenia wpisu od zażalenia zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 sierpnia 2026 r.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do treści art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ nie przewiduje tego art. 209 w związku z art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania między stronami przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje tylko w przypadkach wskazanych w art. 203 i art. 204 p.p.s.a., te zaś przepisy nie dotyczą zażaleń.