Uzasadnienie
1.1. Zarządzeniem z 31 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Bd 349/26, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał W. D. (dalej: "Skarżący", "Strona") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 6 lipca 2026 r., w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), a wysokość wpisu określono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "rozporządzenie").
1.2. W piśmie z 3 września 2026 r., zatytułowanym "Wniosek", skarżący wniósł o uchylenie powyższego zarządzenia. Pismo to zostało potraktowane jako zażalenie. Skarżący podniósł przede wszystkim, że wniósł "protest", który Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie zakwalifikowało jako skargę do sądu administracyjnego. Przytoczył znaczenie słowa "protest", wskazując, że oznacza ono przeciwstawienie się określonemu działaniu lub sytuacji uznawanej za niesłuszną.
W dalszej części zażalenia skarżący zakwestionował prawidłowość naliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia dotyczące zabudowy i statusu prawnego nieruchomości w B. przy al. [...]. Odniósł się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 16 listopada 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 418/21, przytaczając fragment jego uzasadnienia. Zarzucił organom zatajenie istotnych okoliczności i powołał się na obowiązek działania organów władzy publicznej na podstawie prawa oraz na przepisy dotyczące odpowiedzialności karnej funkcjonariuszy publicznych i poświadczenia nieprawdy. Wskazał ponadto, że nie jest adwokatem, radcą prawnym ani inną osobą uprawnioną do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej lub zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej. Wywodził również, że przepisy postępowania sądowoadministracyjnego są skierowane do organów procesowych, a nie do stron postępowania.
- 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
- 2.2. Skarga należy do pism objętych obowiązkiem uiszczenia wpisu, wynikającym z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. W przypadku braku należnej opłaty art. 220 § 1 p.p.s.a. nakazuje wezwanie strony do jej wniesienia w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W odniesieniu do skargi skutkiem niewykonania tego obowiązku jest jej odrzucenie, przewidziane w art. 220 § 3 p.p.s.a.
Wysokość wpisu w rozpoznawanej sprawie określa § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Przepis ten przewiduje wpis stały w kwocie 100 zł od skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym. Stawka ta obowiązuje bez względu na przedmiot zaskarżonego postanowienia. Skoro postępowanie w sprawie I SA/Bd 349/26 dotyczy skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z 6 lipca 2026 r. prawidłowo ustalono wpis w wysokości 100 zł. Wezwanie określało również ustawowy termin zapłaty, sposób jej dokonania oraz skutek nieuiszczenia wpisu.
2.3. Zasadniczy argument zażalenia, odwołujący się do nazwania wniesionego pisma "protestem", nie uzasadnia uchylenia zaskarżonego zarządzenia. O charakterze pisma procesowego rozstrzyga jego treść i wynikający z niej cel, a nie wyłącznie nadany mu tytuł. Sama nazwa nie może ani zastąpić żądania udzielenia ochrony sądowej, ani wyłączyć stosowania przepisów dotyczących skargi, jeżeli takie żądanie wynika z pisma. Wymagania skargi określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. odnoszą się do jej treści, w szczególności oznaczenia zaskarżonego aktu i organu oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Nie uzależniają skutecznego wniesienia skargi od użycia tego właśnie słowa w tytule pisma.
W rozpoznawanej sprawie pismu skarżącego nadano bieg jako skardze na oznaczone postanowienie Kolegium. Kwalifikacja ta została przyjęta także przez sąd pierwszej instancji, który podjął czynności zmierzające do usunięcia braków skargi. Jak wynika z zarządzenia z 31 sierpnia 2026 r. znajdującego się na k. 42 akt sądowych, skarżący uzupełnił braki wskazane w wezwaniu z 24 lipca 2026 r., co umożliwiło nadanie sprawie dalszego biegu. O ustaleniach tych poinformowano go pismem z 2 września 2026 r.
2.4. Nie można podzielić stanowiska, zgodnie z którym strona mogłaby wyłączyć obowiązek poniesienia opłaty sądowej przez posłużenie się innym określeniem pisma realizującego funkcję skargi. Obowiązek ten wynika z ustawy i pozostaje związany z charakterem podejmowanej czynności procesowej. Nie zależy od tego, czy autor pisma posłużył się terminologią ustawową. Jednocześnie uzupełnienie braków formalnych skargi nie zastępuje wykonania odrębnego obowiązku uiszczenia wpisu. Informacja o usunięciu tych braków nie oznacza więc, że dalsze rozpoznawanie sprawy jest wolne od opłaty.
Z przedstawionych przyczyn brak jest podstaw do uznania, że wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł narusza prawo. Zarzuty zażalenia nie podważają ani zastosowanej stawki wpisu, ani przewidzianego ustawą obowiązku jego uiszczenia.
- 2.5. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., oddalił zażalenie.