Uzasadnienie
1.1. Postanowieniem z 4 sierpnia 2026 r., sygn. akt I SA/Wr 471/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę E. J. (dalej: "Skarżąca", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 30 marca 2026 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
1.2. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że 30 czerwca 2026 r. pełnomocnikowi skarżącej doręczono wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo, jednak należny wpis nie wpłynął na rachunek sądu. W piśmie przewodnim nie wskazano również, że skarga została wcześniej opłacona. Wobec nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
1.3. W zażaleniu z 8 sierpnia 2026 r. skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości i wniosła o jego uchylenie. Zarzuciła naruszenie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. przez przyjęcie, że nie uiściła wpisu od skargi, podczas gdy wpłaty 100 zł dokonała już 11 maja 2026 r., a więc przed doręczeniem wezwania. Wniosła ponadto o dopuszczenie dowodu z potwierdzenia przelewu na okoliczność daty uiszczenia wpisu na rachunek sądu.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w tytule przelewu omyłkowo wskazano znak 0201-IEW2.4121.6.2026 zamiast 0201-IEW2.4121.5.2026, a jako odbiorcę wpisano dane pracownika kancelarii przekazującego informacje niezbędne do dokonania wpłaty. Zdaniem skarżącej uchybienia te nie wpływały na skuteczność zapłaty, ponieważ pieniądze przekazano na właściwy rachunek bankowy. Pełnomocnik powołał się również na uzyskaną od pracownika sądu informację o zaksięgowaniu wpłaty oraz na orzecznictwo dotyczące omyłek w oznaczeniu wpłat i daty uiszczenia opłaty przelewem bankowym.
Pismem z 10 sierpnia 2026 r. pełnomocnik wyjaśnił, że do zażalenia omyłkowo załączono potwierdzenie przelewu dokonanego w innej, określonej jako bliźniacza, sprawie. Przedłożył kolejne potwierdzenie przelewu z 11 maja 2026 r., które oznaczył jako właściwe.
- 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
- 2.2. Obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wynika z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 219 § 1 i 2 p.p.s.a. opłatę wnosi się przy składaniu podlegającego jej pisma, do kasy właściwego sądu lub na jego rachunek bankowy. W razie braku należnego wpisu zastosowanie znajduje art. 220 § 1 p.p.s.a., przewidujący wezwanie do zapłaty w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Nieuiszczenie wpisu od skargi pomimo takiego wezwania skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
- 2.3. Zarządzeniem z 9 czerwca 2026 r. pełnomocnika skarżącej wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. W zarządzeniu oznaczono zarówno sygnaturę sądową I SA/Wr 471/26, jak i datę oraz numer zaskarżonego postanowienia organu, a także wskazano rachunek bankowy Sądu. Wezwanie doręczono 30 czerwca 2026 r., wobec czego termin do wykonania obowiązku upłynął 7 lipca 2026 r. Skarżąca nie kwestionuje ani skuteczności doręczenia wezwania, ani wysokości żądanego wpisu. Utrzymuje natomiast, że obowiązek ten został wykonany wcześniej.
Przedłożone dokumenty nie potwierdzają jednak, że wskazana w zażaleniu wpłata stanowiła wpis od skargi rozpoznawanej pod sygnaturą I SA/Wr 471/26. Należy bowiem odróżnić wykazanie przekazania określonej kwoty na rachunek sądu od wykazania uiszczenia wpisu od konkretnej skargi. Jest to szczególnie istotne w sytuacji, gdy ta sama osoba wniosła kilka skarg podlegających odrębnym opłatom. Wpłata zaliczona na poczet wpisu w jednej sprawie nie stanowi zarazem wykonania obowiązku opłacenia skargi w innej sprawie.
Przede wszystkim w tytule przelewu załączonego do zażalenia wskazano: "E. J. WSS, 0201-IEW2.41223.14.2026". Tymczasem niniejsze postępowanie dotyczy skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 30 marca 2026 r., oznaczone numerem 0201-IEW2.4121.5.2026. Tytuł przelewu zawiera zatem inny znak sprawy organu niż znak aktu będącego przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie. Co więcej, oznaczenie to jest również odmienne od numeru 0201-IEW2.4121.6.2026, który pełnomocnik wskazał w uzasadnieniu zażalenia jako wpisany omyłkowo.
Rozbieżności tej nie usuwa pismo z 10 sierpnia 2026 r. Dołączone do niego potwierdzenie przelewu, mające zastąpić pierwotnie przedłożony dokument, zawiera bowiem numer 0201-IEW2.4121.6.2026, a nie numer 0201-IEW2.4121.5.2026. Z ustaleń Sądu pierwszej instancji odnotowanych w zarządzeniu z 19 sierpnia 2026 r. (k. 44 akt sądowych) wynika przy tym, że wpłata dotycząca aktu nr 0201-IEW2.4121.6.2026 została przypisana jako wpis od skargi w odrębnej sprawie, której nadano bieg. Potwierdzenie tej wpłaty nie dowodzi więc wykonania obowiązku zapłaty wpisu w sprawie I SA/Wr 471/26.
2.4. Sąd pierwszej instancji sprawdził również wpłatę z oznaczeniem 0201-IEW2.41223.14.2026. Z powołanego zarządzenia wynika, że sprawa dotycząca aktu o takim numerze nie została zarejestrowana. Podobny numer, 0201-IEW2.4123.14.2026, dotyczy aktu zaskarżonego w sprawie I SA/Wr 491/26, w której wpis uiszczono jednak odrębnie, z podaniem jej sygnatury. Do akt dołączono ponadto dokument księgowy potwierdzający wpływ kwoty 100 zł z tytułem odwołującym się do numeru 0201-IEW2.41223.14.2026 (k. 45 akt sądowych). Dokument ten potwierdza otrzymanie środków przez Sąd, lecz nie pozwala powiązać ich z opłatą należną od skargi w niniejszej sprawie.
Znaczenie tych okoliczności należy oceniać z uwzględnieniem tego, że w Wydziale I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarejestrowano osiem spraw ze skarg E. J., wniesionych przed 11 maja 2026 r. Samo wskazanie jej imienia i nazwiska, kwoty 100 zł oraz rachunku bankowego sądu nie identyfikuje zatem wpłaty jako wpisu należnego właśnie w sprawie I SA/Wr 471/26. Wyjaśnienia pełnomocnika odnoszą się do innego oznaczenia niż widniejące na pierwotnie przedłożonym dowodzie wpłaty, a przedstawiony następnie dokument dotyczy wpłaty przypisanej do odrębnego postępowania.
Nie oznacza to, że każda omyłka w numerze sprawy podanym w tytule przelewu przesądza o bezskuteczności uiszczenia wpisu. Jeżeli na podstawie pozostałych danych i okoliczności można ustalić, że wpłata została dokonana na poczet opłaty należnej w danym postępowaniu, samo błędne oznaczenie nie uzasadnia odrzucenia skargi. W rozpoznawanej sprawie przeszkodą nie jest jednak wyłącznie wadliwe zapisanie numeru, lecz brak dostatecznych podstaw do przyporządkowania przedstawionych wpłat do tej konkretnej skargi, mimo sprawdzenia dokumentacji wpłat i uwzględnienia wyjaśnień strony.
2.5. Nie podważa tej oceny powołanie się na zaksięgowanie środków na rachunku Sądu. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w dokumentacji księgowej, ale nie rozstrzyga, z jakim obowiązkiem procesowym należy wiązać wpłatę. Także wpisanie danych pracownika kancelarii w polu odbiorcy, przy podaniu rachunku sądu, nie stanowi samoistnej przyczyny uznania skargi za nieopłaconą. Decydujące pozostaje to, że przedstawione dowody i wyjaśnienia nie wykazują zapłaty wpisu należnego w sprawie I SA/Wr 471/26.
Bezskuteczne jest również odwołanie się do przytoczonego w zażaleniu poglądu dotyczącego niewskazania sygnatury sądowej lub omyłki w danych strony. Pogląd ten nie zwalnia z konieczności ustalenia, że wpłata dotyczy pisma wszczynającego dane postępowanie. Nie uzasadnia też ponownego zaliczenia na poczet innej skargi wpłaty, którą przypisano już do odrębnej sprawy. Z kolei argumentacja odnosząca się do daty uiszczenia opłaty przelewem bankowym nie dotyczy okoliczności rozstrzygającej w niniejszym postępowaniu. Spór nie sprowadza się bowiem do ustalenia, czy za datę zapłaty należy przyjąć dzień złożenia dyspozycji przelewu, lecz do ustalenia, czy udokumentowana wpłata pokrywała wpis od tej skargi.
2.6. Należy ponadto zauważyć, że po doręczeniu jednoznacznie oznaczonego wezwania pełnomocnik skarżącej przedłożył przy piśmie z 7 lipca 2026 r. jedynie pełnomocnictwo. Nie wskazał wówczas wcześniejszej wpłaty ani nie wyjaśnił rozbieżności w jej oznaczeniu. Brak przedłożenia potwierdzenia przelewu nie jest samodzielną podstawą odrzucenia skargi, jeżeli wpis rzeczywiście został uiszczony. W tej sprawie jednak ani dokumentacja wpłat, ani dowody przedstawione w postępowaniu zażaleniowym nie potwierdzają wykonania obowiązku, którego dotyczyło wezwanie.
W konsekwencji zarzut naruszenia art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. nie jest zasadny. Skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu i pouczona o skutkach niewykonania tego obowiązku, a brak jest podstaw do uznania, że skarga została opłacona w zakreślonym terminie lub przed jego rozpoczęciem. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a.
- 2.7. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.