Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2021 r., sygn. akt III FZ 449/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. P. i R. R. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Po 830/20, którym odrzucono skargę skarżących na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 29 września 2020 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżących – B. R. – złożyła pismo (datowane na 21 października 2021 r.), które Przewodniczący Wydziału III Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego zakwalifikował jako zażalenie na postanowienie NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Artykuł 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.) stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. Powyżej powołana ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków, jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.).
W konsekwencji wniesione w sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a.