Uzasadnienie
Pismem z 5 czerwca 2026 r. B. sp. z o.o. z siedzibą w R. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 kwietnia 2026 r., sygn. akt III FZ 155/26, w sprawie z zażalenia B. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 11 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 661/25 w przedmiocie sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 20 lutego 2025 r., nr 2401-IEW1.720.32.2024 UNP: 2401-25-046610 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowi art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII niniejszej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały określone w przepisach art. 271-273 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W oparciu o powyższy przepis można żądać wznowienia postępowania sądowego w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podobne brzmienie ma art. 403 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.) i art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm.) określający przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego. Cechą wspólną wszystkich tych przepisów pozostaje, że zostaną później ujawnione okoliczności faktyczne lub środki dowodowe istniejące w dacie wydania orzeczenia kwestionowanego w drodze wznowienia postępowania, lecz nieznane organowi orzekającemu i stronie, która nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, a które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem wnoszącego skargę o wznowienie postępowania taką okolicznością faktyczną stanowiącą przesłankę z art. 273 § 2 p.p.s.a. była rozmowa telefoniczna z pracownikiem operatora pocztowego zrealizowana 5 listopada 2025 r. oraz błędne adnotacje doręczyciela na kopercie. Z taką interpretacją art. 273 § 2 p.p.s.a. nie można się zgodzić. Lektura uzasadnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego kończącego postępowanie, którego obecnie wznowienia Strona się domaga, wskazuje, że już w dacie toczącego się postępowania zażaleniowego ww. okoliczności były podnoszone i stanowiły stan faktyczny sprawy poddanej kontroli tego Sądu. Nie są to zatem ani okoliczności nowe, ani nieistniejące w dacie wydania postanowienia NSA z 14 kwietnia 2026 r., tym samym nie odpowiadają hipotezie zawartej w § 2 art. 273 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie zachodzi brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania, a za taką nie można uznać art. 273 § 2 p.p.s.a. w okolicznościach tej sprawy. W związku z powyższym, należało na podstawie art. 281 p.p.s.a. orzec, jak w sentencji.