Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 czerwca 2026 r., I SA/Gd 887/25 w sprawie ze skargi P. K. (dalej: Skarżący, Wnioskodawca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 18 września 2025 r., w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, że pismem z dnia 9 maja 2026r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi jednocześnie, uzupełniając przedmiotowy brak. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, że brak formalny miał charakter wyłącznie techniczny i usuwalny, a uchybienie terminowi wynikało z omyłki pisarskiej w adresie, nie zaś ze złej woli.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, to jest do podania wartości przedmiotu zaskarżenia, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a. tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).
Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego zaniedbania. Otóż może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o okoliczności całkowicie niezależne i nieprzewidywalne od strony.
Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania staranności przy dokonywaniu czynności. Powszechnie przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy ocenie winy należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie Sądu kierowano na adres wskazany przez Skarżącego w pierwszym piśmie procesowym. Od czasu wpłynięcia skargi strony do Sądu do czasu wystosowania wezwania o uzupełnienie braku formalnego skargi nie wpłynęło żadne pismo, które wskazywałoby na inny adres Skarżącego. To właśnie na adres wskazany przez Skarżącego w skardze, tj. ul.[...], kierowane było wezwanie z Sądu.
Przesyłka sądowa zawierająca wezwanie została uznana za doręczoną w trybie, o którym stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo bowiem zwrócił uwagę na to, że Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika bowiem, że uchybienie terminu zostało spowodowane błędem Wnioskodawcy.
Przedstawione w sprawie okoliczności świadczą o uchybieniu, którego można było uniknąć przy zachowaniu należytej staranności. Tak więc nie stanowią one okoliczności wskazanych w art. 87 § 2 w związku z art. 86 § 1 p.p.s.a. warunkujących możliwość przywrócenia terminu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.