Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 22 maja 2026 r., I SA/Gd 757/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: "Sąd I instancji", "WSA") odrzucił skargę M. K. i M. K. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Dyrektor") z dnia 22 lipca 2025 r. w przedmiocie dodatkowego opisu i oszacowania wartości nieruchomości.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 października 2025 r. Skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł wraz z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe zarządzenie została doręczona Skarżącym 20 października 2025 r. (z.p.o. k – 22 i 23 akt sądowych). Tymczasem Skarżący dokonali wpłaty kwoty stanowiącej należny wpis, na rachunek bankowy WSA, w dniu 5 listopada 2025 r. a zatem po upływie wyznaczonego siedmiodniowego terminu.
Sąd I instancji zwrócił też uwagę, że Skarżącym odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia należnego wpisu, a postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w tym przedmiocie stało się prawomocne wskutek oddalenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r., sygn. akt III FZ 48/26.
Na powyższe postanowienie, pismem z 12 czerwca 2026 r. Skarżący wnieśli zażalenie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (m.in. skargi) powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego strona została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie żadna z okoliczności zwalniających Skarżących z obowiązku poniesienia kosztów sądowych nie wystąpiła.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 października 2025 r. Skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to skutecznie doręczono Skarżącym w dniu 20 października 2025 r. W wezwaniu tym Sąd pouczył Skarżących o trybie, terminie oraz rygorze nieuiszczenia należnej opłaty od skargi. Skarżący w wymaganym, wynikającym z ustawy terminie, należnego wpisu jednak nie uiścili, co nie jest kwestionowane w zażaleniu. W tej sytuacji WSA prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., jako pisma od którego mimo wezwania, nie uiszczono należnego wpisu w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że postępowanie zażaleniowe dotyczy odrzucenia skargi a nie przywrócenia terminu do wniesienia skargi i kwestii braku winy Skarżących w uchybieniu terminu do jej wniesienia. Kwestia ta została prawomocnie przesądzona w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2026 r., sygn. akt III FSK 48/26.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.