Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 kwietnia 2026 r., I SA/Gd 182/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. K. (dalej:,,Skarżący") działającego przez opiekuna prawnego J. K., w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku z 9 grudnia 2025 r., nr SKO Gd/4314/25, w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną. Powodem odrzucenia skargi było nieusunięcie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, tj. nie podłożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – postanowienia, zaświadczenia o ustanowieniu opiekunem prawnym, oraz niewskazanie numeru PESEL Skarżącego, a ponadto brak uiszczenia wpisu od skargi.
Na powyższe postanowienie, pismem z 6 maja 2026 r., Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc w nim o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, z późń. zm.; dalej jako:,,p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym, uzasadniającym odrzucenie skargi, jest brak dołączenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu, określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej jako ustanowiony opiekun prawny Skarżącego, jak również brak wskazania numeru PESEL Skarżącego (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).
W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony - w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie - powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Niezachowanie określonego we wskazanym przepisie wymogu jest brakiem formalnym, który winien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. niezależnie, czy numer ten znajduje się w aktach administracyjnych będących w dyspozycji sądu (uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22).
Stosownie natomiast do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W art. 49 § 1 p.p.s.a. przewidziano zaś, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.
W tej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 marca 2026 r., opiekun prawny Skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz złożenie postanowienia, zaświadczenia o ustanowieniu opiekunem prawnym (...) z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto zarządzeniem z 3 marca 2026 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania zostały doręczone Skarżącemu 20 marca 2026 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. W zakreślonym terminie, Skarżący nie uzupełnił żadnego z braków formalnych skargi, nie uiścił również wpisu sądowego od skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku był obowiązany skargę odrzucić.
W złożonym zażaleniu nie wskazano żadnego zarzutu naruszenia przepisów prawa. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu zażalenia sprowadza się do trudnej sytuacji finansowej i zdrowotnej Skarżącego. Kwestie te jednak wykraczają poza prawne i faktyczne ramy postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w niniejszej sprawie stanowi kontrolę instancyjną wyłącznie legalności orzeczenia, na mocy którego odrzucono skargę. Jednocześnie – wbrew temu co podnosi Skarżący – z akt tej sprawy nie wynika, by złożył wniosek o prawo pomocy.
Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.