Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Go 310/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 30 czerwca 2025 r., nr 0801-IEE-1.7192.47.2025.4 UNP: 0801-25-040794, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W uzasadnieniu wskazanego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 września 2025 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Wezwanie doręczono 9 października 2025 r. (k. 24 akt sądowych). Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 2 stycznia 2026 r. wynikało, że do 31 grudnia 2025 r. wpis od skargi nie został uiszczony. W ocenie Sądu, wskazany brak fiskalny skargi uzasadniał zastosowanie sankcji odrzucenia środka zaskarżenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Pismem z 2 lutego 2026 r. od wskazanego orzeczenia Strona wywiodła zażalenie, wskazując, że przedmiotową opłatę uiściła w sposób wskazany przez Ministerstwo Sprawiedliwości poprzez zakup znaków opłaty sądowej bezpośrednio ze stron MS (dowód k. 62 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, że opłatę sądową opłaconą w formie znaków opłaty sądowej traktuje się jako niebyłą (tytułem przykładu: postanowienie NSA z 16 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1094/10; postanowienie NSA z 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II GZ 472/21). Z treści powołanego wyżej art. 219 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że w procedurze sądowoadministracyjnej dopuszczalne są dwie formy uiszczenia należnej wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi - gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, co wyklucza uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez wykupienie znaków opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości.
Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym znakami opłaty sądowej, jak to uczynił Skarżący w rozpatrywanej sprawie. Należy w tym miejscu dodatkowo podkreślić, że doręczone Stronie zarządzenie z dnia 25 września 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zawierało wyraźne pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu, jak również o konsekwencjach jego niewykonania.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.