Uzasadnienie
- 1.1. Wyrokiem z 10 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Bk 126/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę D. O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 27 lutego 2026 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe jako byłego członka zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień 2022 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz koszty postępowania egzekucyjnego.
- 1.2. Od powyższego wyroku skarżący wywiódł skargę kasacyjną i wniósł ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wniosku nie uzasadnił.
- 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 2.1. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
- 2.2. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez prawodawcę nieostre pojęcia znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.
Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jakkolwiek celem wykazania przesłanek zawartych w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. wystarczające jest uprawdopodobnienie okoliczności stanowiących podstawę wniosku, zainteresowany winien podjąć starania mające na celu owo uprawdopodobnienie. Kwestia stopnia konieczności uprawdopodobnienia racji w kontekście instytucji przewidzianej w komentowanym przepisie była wielokrotnie przedmiotem rozważań judykatury, w których podkreślano, że podstawą badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek, z opisanymi przesłankami oraz dokumentami pozwalającymi na ich uprawdopodobnienie.
2.3. Postanowieniem z 29 kwietnia 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Wskazano, że skarżący nie wypełnił przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej. Strona skarżąca, szczątkowo uzasadniając swój wniosek, wskazała że w przypadku braku wstrzymania wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku poprzez wszczęcie egzekucji co do kwoty wartości przedmiotu sporu oraz powstania dodatkowych kosztów wynikających z samego postępowania egzekucyjnego. Twierdzenie to miało jednak charakter gołosłowny – nie zostało poparte żadną dokumentacją, nie przedstawiono także jakiegokolwiek uzasadnionego związku przyczynowo-skutkowego między wykonaniem decyzji i jej hipotetycznymi konsekwencjami. Sąd nie dopatrzył się także innych okoliczności uzasadniających złożony wniosek.
2.4. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając obecnie ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest związany granicami oceny takiego wniosku określonymi w art. 61 § 4 p.p.s.a., z którego wynika, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Oceniając w powyższym zakresie wniosek zawarty w skardze kasacyjnej stwierdzić należy, że nie zawiera on wskazania nowych okoliczności, które z kolei można by rozpatrywać w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
- 2.5. Wniosek złożony na etapie skargi kasacyjnej nie zawierał żadnych argumentów wskazujących na wystąpienie przesłanki z art. 61 § 4 p.p.s.a. Nie wynika z niego, aby nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych sprawy uzasadniająca odmienne rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Skarżący również nie dołączył do wniosku dokumentów potwierdzających zaistnienie zmiany okoliczności, które mogłyby uzasadnić możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tych okolicznościach brak jest podstaw do zastosowania wobec skarżącego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji.
- 2.6. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł zatem jak w sentencji postanowienia