Uzasadnienie
Wyrokiem z 20 marca 2024 r. o sygn. III FSK 4841/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L. M. (dalej: "Skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 września 2020 r., sygn. I SA/Kr 1107/19, w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej jako: "Organ") w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, zasądził od Skarżącego na rzecz Organu kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz sprostował z urzędu omyłkę pisarską w sentencji wyroku Sądu I instancji.
Wnioskiem z 19 czerwca 2024 r. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, adwokata, zastępowanego przez pełnomocnika substytucyjnego radcę prawnego, wniósł o uzupełnienie ww. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej, zgodnie z wnioskiem zawartym w skardze kasacyjnej, które nie zostały uiszczone ani w części, ani w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W wyroku z dnia 20 marca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej Skarżącemu z urzędu, bowiem wynagrodzenie należne pełnomocnikowi z tego tytułu od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258 - 261 p.p.s.a. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika Skarżącego ustanowionego w ramach prawa pomocy, zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., podlega więc rozpoznaniu przez referendarza sądowego WSA w Krakowie.
Stosownie do art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy przyznaje się za wykonane zastępstwo prawne, co oznacza, że następuje to po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie i przez wydanie odrębnego postanowienia w wojewódzkim sądzie administracyjnym (por. Wyrok NSA z 25 lipca 2023 r., III FSK 920/22).
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.