Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 24 marca 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 1780/25, oddalił skargę A.R. (dawniej: A.Z.) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 9 maja 2025 r., 1401-IEW2.4123.5.2025.11.RK którą organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płońsku z 3 sierpnia 2023 r., 1420-SEW.4120.1.2023, 1420-SEW.4121.1.2023, 1420-SEW.4123.1.2023 w zakresie dotyczącym orzeczenia o odpowiedzialności skarżącej jako członka zarządu spółki O. sp. z o.o. w upadłości, w części dotyczącej zaległości spółki za listopad i grudzień 2018 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał ją w mocy. Wcześniej postanowieniem z 5 grudnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1780/25 które jest prawomocne i nie zostało zmienione ani uchylone, sąd ten odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w części uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i wstrzymał jej wykonanie w pozostałej części.
W skardze kasacyjnej skarżąca wniosła, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania kasacyjnego, powołując się na znaczną wysokość dochodzonych należności i swoją trudną sytuację majątkową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Wstrzymanie wykonania decyzji jest wprawdzie dopuszczalne także w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną od wyroku oddalającego skargę (uchwała NSA z 16.4.2007 r., I GPS 1/07), ale ma ono zapobiec temu, by skarżący pozostał bez ochrony do prawomocnego zakończenia kontroli decyzji, a w tej sprawie ochrona taka już istnieje. Zgodnie z art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania traci moc dopiero z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę, a wyrok z 24 marca 2026 r., zaskarżony skargą kasacyjną, prawomocny nie jest (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wstrzymanie wykonania decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji, orzeczone postanowieniem z 5 grudnia 2025 r., trwa więc co najmniej do zakończenia postępowania kasacyjnego, czyli przez cały okres wskazany we wniosku, a drugie postanowienie o tym samym przedmiocie niczego w sytuacji skarżącej by nie zmieniło.
W tej części wniosek jest zatem bezprzedmiotowy, co prowadzi do jego oddalenia, a nie do umorzenia postępowania, którego ustawa w sprawach wpadkowych nie przewiduje (vide J. Wegner [w:] T. Kolanowski, J. Wegner, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2026, art. 61, teza 12). Oddalenie nie wyraża oceny przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. i pozostaje bez wpływu na postanowienie z 5 grudnia 2025 r.
W pozostałej części, obejmującej rozstrzygnięcie uchylające decyzję organu pierwszej instancji i umarzające postępowanie, wniosek nie mógł zostać uwzględniony, gdyż rozstrzygnięcie to nie nakłada na skarżącą żadnego obowiązku, lecz zwalnia ją od odpowiedzialności za część zaległości, a wstrzymać można jedynie akt nadający się do wykonania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.