Uzasadnienie
Wyrokiem z 4 czerwca 2025 r., sygn. akt I SA/Gd 204/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. R. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 20 stycznia 2025 r., nr 2201-IEW.4251.40.2024.ARS w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. oraz orzeczenia zabezpieczenia na majątku.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który następnie pismem z 10 czerwca 2026 r. cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten, na mocy art. 193 p.p.s.a., znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza istnienia przesłanek nieważności postępowania wyszczególnionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak również nie stwierdza, że cofnięcie skargi kasacyjnej zmierzało do obejścia prawa. Cofnięcie skargi kasacyjnej należy zatem uznać za dopuszczalne.
Mając na uwadze, że nastąpiło skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzekł natomiast w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.