Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 3 listopada 2003 r. w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki.
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2005 r. Sąd przyznał M. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym i zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Lublinie o wyznaczenie dla M. K. adwokata. Wyznaczony w sprawie adwokat pismem z dnia 23 lutego 2005 r. poinformował Sąd o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydanego w tej sprawie w dniu 28 września 2004 r.
W dniu 28 lutego 2005 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej, w którym M. K. powiadomiła Sąd o cofnięciu pełnomocnictwa udzielonego wyznaczonemu w sprawie adwokatowi i zamiarze wystąpienia do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie innego adwokata. Pismem z dnia 23 lutego 2005 r. skarżąca wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, a następnie pismami z dnia 28 lutego 2005 r., 24 lutego 2005 r., 25 lutego 2005 r. oraz kolejnymi pismami z dnia 5 maja 2005 r., 9 maja 2005 r. i 13 maja 2005 r. skarżąca wystąpiła o wznowienie postępowania w sprawie oraz o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pismem z dnia 13 maja 2005 r. m.in. wezwał skarżącą pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania - do dokonania czynności, której wniosek dotyczy (wniesienie skargi kasacyjnej) i pouczył o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
W dniu 25 maja 2005 r. skarżąca złożyła osobiście sporządzoną skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2005 r. wniosek M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został pozostawiony bez rozpoznania, z uwagi na niedokonanie jednocześnie czynności, której termin został uchybiony. (art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu tego zarządzenia Sąd wskazał, że skarżąca po otrzymaniu zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, złożyła osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. Nie wpłynęła natomiast do Sądu skarga sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radca prawnym, wobec czego wniosek o przywrócenie terminu nie został prawidłowo uzupełniony.
Na powyższe zarządzenie skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu w ciągu siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wnioskiem, w którym należy uprawdopodobnić brak winy w zaistniałym uchybieniu należy dokonać czynności, która nie została dokonana w wyznaczonym terminie. Z powyższego wynika, iż wniosek złożony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od dnia ustania wskazywanej przyczyny uchybienia, a także wniosek niewskazujący okoliczności przemawiających za brakiem winy strony w uchybieniu terminu, jak również wniosek złożony bez jednoczesnego dokonania czynności, o której przywrócenie terminu wnioskuje strona- nie może być uwzględniony.
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie spełnia warunków określonych w art. 87 powoływanej ustawy. Skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie złożyła skargi kasacyjnej mimo, że o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika oraz o konieczności wskazania przyczyn uchybienia terminu skarżąca została poinformowana pismem z dnia 13 maja 2005 r., wzywającym do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie, do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącą. Skarżąca zatem mimo wezwania Sądu nie uzupełniła wniosku. W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie został przez skarżącą uzupełniony.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.