Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Op 13/08, po rozpoznaniu wniosku E. i J. G. odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...]r., nr [...], w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [...]r. odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia [...]r., nr [...], ustalającej na rzecz Publicznego Centrum Medycznego w O. lokalizację całodobowego lądowiska dla śmigłowców sanitarnych przy [...] w O. na działkach nr [...],[...],[...] i [...] z karty mapy [...] obręb [...]. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że decyzja, o której wstrzymanie wnoszą skarżący nie jest decyzją wykonalną, bezpośrednio na jej podstawie nie można bowiem wywołać żadnych realnych zmian trudnych do odwrócenia, nie ustala również praw czy obowiązków, które mogłyby podlegać egzekucji, a zatem nie powoduje wypełnienia się przesłanek z art. 61 § 3 ppsa.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący wyrażając swoje niezadowolenie z powyższego rozstrzygnięcia. W zażaleniu wskazano, że niewstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji stworzy nieodwracalne zagrożenie dla zdrowia i mienia skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że wniosek nie może zostać uwzględniony, gdyż nie zostały wypełnione przesłanki z art. 61 § 3 ppsa. Jak to słusznie zauważył Sąd I instancji decyzja, o wstrzymanie której wnoszą skarżący, nie podlega, ani nie wymaga wykonania oraz nie stanowi ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie żadnych praw skarżących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa.