Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 czerwca 2005r., sygn. akt VII SA/Wa 127/04 odrzucił skargę kasacyjną M. J. i S. W., reprezentowanych przez radcę prawnego, od wyroku tego Sądu z dnia 16 marca 2005r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została opłacona, mimo że podlega wpisowi stałemu.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli skarżący podnosząc, że skarga kasacyjna została należycie opłacona, skoro ich pełnomocnik uiścił opłatę sądową od skargi kasacyjnej w wymaganej wysokości 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do regulacji art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, zatem orzeczenie Sądu I instancji zasługuje na aprobatę.
Wprawdzie skarżący mają słuszność, że w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji skarga kasacyjna podlega wpisowi stałemu w kwocie 100 zł, jednakże nienależyte opłacenie w niniejszej sprawie polega na sposobie wniesienia opłaty, a nie wadliwym ustaleniu jej wysokości.
Za należyte opłacenie nie można bowiem uznać wniesienia opłaty w postaci znaków opłaty sądowej, gdyż narusza to przepis art. 219 § 2 zd. 1 powołanej ustawy, zgodnie z którym "opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu". Skarga kasacyjna opłacona znakami opłaty skarbowej zawiera braki formalne, skutkujące jej odrzuceniem. Pogląd ten jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 31 maja 2004r., sygn. akt FSK 212/04, publ. Monitor Podat. 2004/7/2).
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.