Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 marca 2026 r., sygn. akt II SA/Gl 1364/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Gliwicach oddalił wniosek H.N. (skarżący) o wyłączenie sędziów WSA w Gliwicach: sędziego WSA Rafała Wolnika i asesora WSA Agnieszki Kręcisz-Sarny od rozpoznania skargi na decyzję Wojewody Śląskiego z 28 sierpnia 2025 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia danych osobowych z rejestru mieszkańców Jako podstawę prawną wskazano art. 18 oraz art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026, poz. 143, Ppsa). Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie wystarczy występowanie u strony podejrzenia co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywnego przekonania co do negatywnego nastawienia sędziego do strony.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem skarżącego brak w nim merytorycznego ustosunkowania się do podniesionych przez niego zarzutów co do bezstronności w/w sędziów WSA w Gliwicach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 Ppsa), bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego (art. 19 Ppsa). W pierwszym ze wskazanych przypadków przyczyny wyłączenia sędziego zostały enumeratywnie wymienione, co wyłącza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego) sąd wyłącza sędziego, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Przy czym, stosownie do art. 20 Ppsa, to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia sędziego. Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 22 § 2 Ppsa, poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko i argumentację sądu pierwszej instancji co do braku podstaw uzasadniających wyłączenie od orzekania w sprawie wskazanych sędziów w oparciu o wniosek Skarżącego (art. 19 Ppsa). Przeświadczenie strony o wyłączeniu sędziów objętych wnioskiem z uwagi na brak ich bezstronności nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie. Dodatkowo, każdy sędzia, którego dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania, złożył do akt sprawy oświadczenie, z którego wynika, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 Ppsa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżący nie wykazał istnienia takiej okoliczności, która mogłaby rodzić uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wymienionych sędziów. Takich wątpliwości nie można wywieść na podstawie analizy akt sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący nie wskazał na jakąkolwiek konkretną sytuację, zachowanie czy wypowiedź sędziego, które mogłyby uzasadniać wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie, rodzić podejrzenie o jakiekolwiek uprzedzenia. Wobec braku wskazania przekonujących podstaw żądania wyłączenia sędziego oraz wobec złożonego do akt oświadczenia sędziego – nie zachodziły przyczyny do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. O zasadności wniosku o wyłączenie sędziego nie może decydować wyłącznie subiektywne przekonanie strony o stronniczości sądu. Instytucja wyłączenia sędziego nie może być bowiem traktowana jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu jej interesów (zob. postanowienie NSA z 22 lutego 2008 r., II FZ 61/08 oraz postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 31 stycznia 2011 r., K 3/09, publ.,,Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego" 2011, seria A, nr 1, poz. 5).
Samo przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie z naruszeniem przepisów prawa, gdy zapada niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie procesowe, nie stanowi przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 Ppsa, wyłączenie sędziego, ponieważ merytoryczne kwestionowanie rozstrzygnięć sądu może odbywać się za pomocą przysługujących stronie środków zaskarżenia.
Reasumując, wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn nie ma w niniejszej sprawie. W konsekwencji, słusznie sąd pierwszej instancji wniosek o wyłączenie sędziów uznał za bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.