Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 grudnia 2005r., sygn. akt IV SA/Wa 2304/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek Stowarzyszenia "[...]" o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. Nr 227, poz. 2245), jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia. W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy złożyło Stowarzyszenie, zatem uchybienie w postaci niezłożenia wniosku na formularzu powoduje zastosowanie dyspozycji art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podobnie orzekł NSA w postanowieniu z dnia 23 marca 2005r., sygn. akt II FZ 88/05.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyło Stowarzyszenie "[...]", wnosząc o pozytywne rozpatrzenie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych na podstawie art. 24 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz.U. Nr 96, poz. 873 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 252 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Brak regulacji prawnej obligującej Sąd do przesyłania formularzy urzędowych podmiotom niebędącym osobami fizycznymi, prowadzi do wykładni, iż w stosunku do nich uchybienie w postaci niezłożenia wniosku na formularzu powoduje zastosowanie dyspozycji art. 257 powołanej ustawy. Należy stwierdzić, iż podniesione w zażaleniu okoliczności w żadnym miejscu nie podważają prawidłowości działania Sądu I instancji, albowiem powołany w zażaleniu przepis art. 24 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie nie stanowi samoistnej podstawy prawnej do zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż odsyła do przepisów odrębnych.
Skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu, to w myśl powołanego art. 257 ustawy, należało pozostawić go bez rozpoznania.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.