Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2026 r. sygn. akt II SA/Rz 1335/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie B. D. (dalej "skarżąca") na postanowienie Sądu z dnia 9 marca 2026 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 25 marca 2026 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uiszczenie wpisu od złożonego zażalenia był dzień 1 kwietnia 2026 r. (środa). W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła wpisu, w związku z czym termin na uzupełnienie braku zażalenia upłynął bezskutecznie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła osobiście skarżąca, domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do dokonania czynności. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca powołała się na podeszły wiek i stan zdrowia, jako przesłanki wyłączenia winy w uchybieniu terminu ustawowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub wpis stały. Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W przypadku odrzucenia środka zaskarżenia z powodu nieuiszczenia stosownej opłaty Naczelny Sąd Administracyjny sprawdza czy opłata taka była wymagana oraz czy Sąd I instancji prawidłowo obliczył termin w jakim strona winna wykonać stosowne wezwanie.
W tak zakreślonych granicach kontroli należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie z dnia 6 maja 2026 r. odpowiada prawu. Skarżąca nie była zwolniona z obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu od zażalenia, a zaskarżenie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu podlegało opłacie, zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami. Prawidłowo również został obliczony termin na dokonanie wymaganej wpłaty.
Ponieważ zażaleniem objęte jest postanowienie o odrzuceniu zażalenia, NSA nie mógł odnieść się do argumentacji związanej z przesłankami przywrócenia terminu. Kwestie te byłyby przedmiotem rozważań Sądu przy merytorycznym rozpatrzeniu zażalenia, do którego jednak nie doszło na skutek uchybień formalnych.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.