Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę D. K. i K. P., ponieważ skarżące na wezwanie Sądu nie uzupełniły braku formalnego skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi.
Sąd I instancji wskazał, że pismami z 12 lutego 2026 r., wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 lutego 2026 r., wezwał K. P. i D. K. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 1 lipca 2025 r. dotyczących uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zostały skutecznie doręczone K. P. 23 lutego 2026 r. oraz D. K. 23 lutego 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności bezskutecznie upłynął skarżącym 2 marca 2026 r.
Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że skarżące nie uiściły należnych wpisów od skargi.
Zażalenia na ww. postanowienie złożyli D. K. i D. K. oraz K. P. i R. P..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenia D. K. oraz K. P. nie podlegają uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, po wezwaniu skarżących zarządzeniami z 1 lipca 2025 r. do uiszczenia wpisów sądowych od skargi; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 1 lipca 2025 r. (patrz: postanowienia NSA z 26 listopada 2025 r. o sygn. akt II OZ 1553/25 i II OZ 1554/25); prawomocnym, w stosunku do D. K. oraz K. P., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 3 lutego 2026 r. o sygn. akt VII SPP/Wa 343/25 i VII SPP/Wa 382/25; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 3 lutego 2026 r. o wezwaniu D. K. oraz K. P. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 1 lipca 2025 r., wzywających skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z dnia 12 lutego 2026 r. wezwania te zostały doręczone D. K. oraz K. P. w dniu 23 lutego 2026 r. Dlatego do dnia 2 marca 2026 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, na co trafnie wskazał Sąd I instancji.
Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłat do niniejszej sprawy do dnia 7 kwietnia 2026 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi D. K. i K. P.. Argumentacja zawarta w zażaleniach tej zaś oceny nie podważa skutecznie, jak i nie ma wpływu na legalność zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi D. K. i K. P. okoliczność, że na zarządzenia z dnia 3 lutego 2026 r. o wezwaniu skarżących do wykonania prawomocnych zarządzeń o wezwaniu do uiszczeniu wpisu zostały wniesione pisma pt. "zażalenie" – zarządzenia w przedmiocie wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczeniu wpisu nie są zaskarżalne.
Zażalenia wniesione przez D. K. oraz R. P. podlegały natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniami postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi D. K. i K. P. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób.
D. K. i R. P. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażaleń na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażaleń wniesionych przez D. K. oraz R. P. jako niedopuszczalnych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia.
W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.