Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie postanowieniem z 12 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2527/24, odrzucił skargę D. K. i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 25 lipca 2024 r. nr 861/2024, w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Jak wskazał sąd pierwszej instancji, do WSA w Warszawie została złożona przez K. P., D. K. i D. K. skarga na decyzję MWINB z 25 lipca 2024 r., Nr 861/2024, w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowieniem z 29 stycznia 2025 r., VII SA/Wa 2527/24, WSA w Warszawie odrzucił skargę K. P. Po zakończeniu postępowania w sprawie przyznania skarżącym prawa pomocy pod sygn. VII SPP/Wa 736/24, zarządzeniem z 12 marca 2025 r. WSA w Warszawie zwrócił się do skarżącej D. K. o uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Po zakończeniu postępowania w sprawie przyznania skarżącym prawa pomocy pod sygn. VII SPP/Wa 735/24, zarządzeniem z 13 marca 2025 r. WSA w Warszawie zwrócił się do skarżącego D. K. o uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Następnie w związku z postanowieniem NSA z 2 lipca 2025 r., II OZ 789/25, i postanowieniem NSA z 2 lipca 2025 r., II OZ 792/25 uchylono ww. zarządzenie. Zarządzeniem z 9 października 2025 r., sygn. VII SA/Wa 2527/24 WSA w Warszawie zwrócił się solidarnie do skarżących D. K. i D. K. o uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wnieśli zażalenie na ww. zarządzenie. Postanowieniem z 10 grudnia 2025 r. II OZ 1918/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. K. i D. K. na ww. zarządzenie.
W związku z zarządzeniem z 8 stycznia 2026 r. doręczonym przy piśmie z 19 stycznia 2026 r. WSA w Warszawie wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 9 października 2025 r., wzywającego do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący zostali pouczeni, że zażalenie na te zarządzenie nie przysługuje.
Skarżący odebrali przedmiotowe wezwania 3 lutego 2026 r. W odpowiedzi na ww. wezwania złożyli pismo nazwane "zażalenie na zarządzenie 8.01.26 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego". We wskazanym terminie skarżący nie uiścili wymaganego wpisu.
Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że z uwagi na to, że termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu przez skarżący upłynął w dniu 10 lutego 2026 r., a skarżący nie uczynili zadość wezwaniu sądu, zobligowany był skargę odrzucić.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. K. i D. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026, poz. 143 ze zm., Ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa).
W niniejszej sprawie, w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającym zażalenie na zarządzenie WSA w Warszawie z 9 października 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia z 8 stycznia 2026 r. wzywającego skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z 9 października 2025 r. Wezwanie to zostało prawidłowo skarżącym doręczone. Pomimo tego skarżący nie uiścili wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez sąd pierwszej instancji.
Takie zaś okoliczności uprawniały sąd wojewódzki do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi D. K. i D. K. Argumentacja zawarta w zażaleniu oceny tej skutecznie nie podważa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji