Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wniosek J. P. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem terminu, albowiem skarżący dowiedział się o uchybieniach formalnych z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 28 stycznia 2008 r., które skarżący odebrał osobiście w dniu 25 lutego 2008 r. Siedmiodniowy termin, wynikający z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), upłynął zatem w dniu 3 marca 2008 r. Tymczasem skarżący nadał przedmiotowy wniosek w urzędzie pocztowym w dniu 22 marca 2008 r.
Na powyższe postanowienie skarżący J. P. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W uzasadnieniu zażalenia podniósł, iż po doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 28 stycznia 2008 r. czynił przygotowania do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec braku profesjonalnego pełnomocnika skargi takiej jednak nie wywiódł. Złożył więc wniosek o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi lecz po upływie siedmiodniowego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W myśl natomiast art. 88 ustawy P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2008 r. odrzucił skargę J. P. wobec tego, iż skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełnił jej braków formalnych. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 25 lutego 2008 r. W tym też dniu skarżący dowiedział się, iż uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo Sąd I instancji uznał datę doręczenia postanowienia z dnia 28 stycznia 2008 r. za datę ustania przyczyny uchybienia terminu, od której to biegł siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniani braków formalnych skargi. Termin ten upłynął w dniu 3 marca 2008 r. Tymczasem skarżący złożył przedmiotowy wniosek 22 marca 2008 r.
W związku powyższym wniosek skarżącego należało uznać za spóźniony. A zatem zasadnie Sąd I instancji odrzucił wniosek skarżącego na zasadzie art. 88 ustawy P.p.s.a.
Fakt, iż skarżący w pierwszej kolejności czynił przygotowania do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 28 stycznia 2008 r., nie może stanowić podstawy uwzględnienia zażalenia J. P. na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełniania braków formalnych skargi jako wniesionego po terminie.
Wszelkie inne okoliczności powołane w zażaleniu mogłyby być rozważane jedynie w sytuacji, gdyby skarżący skutecznie wniósł przedmiotowy wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, albowiem dotyczą one uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Tymczasem niniejsze postępowanie dotyczy zasadności odrzucenie samego wniosku jako złożonego po upływie terminu.
W tej sytuacji Naczelny Sąd administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.