Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do wykonania nasadzeń zastępczych drzew, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Krotoszyna z dnia [...] września 2009 r. znak [...]. W punkcie drugim wyroku Sąd, na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu na rzecz skarżącego kwotę 457 złotych (czterysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący J.K. Skarżący wniósł o zmianę zasądzonych na jego rzecz kosztów postępowania poprzez zasądzenie wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości żądanej w skardze z dnia 4 listopada 2009 r., tj. kwoty 720 złotych (siedemset dwadzieścia), a nie tylko kwoty minimalnej w wysokości 240 złotych (dwieście czterdzieści). Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego w kwocie 360 złotych (trzysta sześćdziesiąt). W zażaleniu zarzucono naruszenie art. 174 pkt 2 w związku z art. 200, art. 203 pkt 1, art. 205 § 2, art. 209 oraz art. 141 § 4 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uwzględniając tylko część żądanych kosztów nie oddalił wniosku w pozostałym zakresie. Wywodzono, że w uzasadnieniu wyroku brak jest jakichkolwiek motywów uzasadnienia postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania".
Powyższy przepis ma zastosowanie także do motywów rozstrzygnięcia o kosztach postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Sąd I instancji wydając postanowienie o kosztach postępowania lakonicznie odniósł się do podstawy prawnej zasądzenia kosztów. Przywołał w uzasadnieniu wyroku wyłącznie art. 200 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pomijając jakąkolwiek argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Wskazany przepis ogólnie określa, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, natomiast nie rozstrzyga samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości tych kosztów, ani nie stanowi podstawy dla arbitralnej decyzji sądu co do wysokości zasądzonych kosztów. W uzasadnieniu Sądu I instancji brak jest wskazania, na podstawie jakich konkretnie przepisów Sąd orzekał o kosztach zasądzonych na rzecz J.K., a brak uzasadnienia co do składników tych kosztów oraz brak szczegółowej podstawy prawnej uniemożliwia kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał, ponieważ przepisy powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi takiej możliwości nie przewidują. Zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy). W ramach powyższych wyjątków, zgodnie z art. 209 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji.