Uzasadnienie
II OZ 654 / 09
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił skarżącej Z. R. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wnioskiem z dnia 12 stycznia 2009 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie, co do zwrotu kosztów postępowania wskazując, że nikt jej nie pouczył, iż może w ciągu 7 dni od doręczenia wyroku złożyć wniosek o jego uzupełnienie w zakresie rozstrzygnięcia, co do kosztów postępowania.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji w rozpatrywanej sprawie, mimo iż została wypełniona część przesłanek przywrócenia terminu wymienionych w art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), tj. skarżąca wniosła pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i dokonała czynności, dla której termin ten był określony (wniosła o uzupełnienie wyroku), to nie uprawdopodobniła ona braku swojej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Ponadto Sąd wskazał, iż w zawiadomieniu o rozprawie, wyznaczonej na dzień 29 sierpnia 2008 r., kierowanym do skarżącej, zawarto pouczenie, że: " Stosownie do art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów." W związku z tym nie można przyjąć, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, tym bardziej, że skarżąca w ogóle nie złożyła wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Wskazując na powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł o odmowie przywrócenia terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Z. R., wnosząc o jego uchylenie i "nakazanie Sądowi Wojewódzkiemu zasądzenie zwrotu kosztów", albowiem poniesione przez skarżącą opłaty stanowią dla niej duży wydatek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem.
W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione. Należy wskazać, że nie może o zasadności rozpoznawanego wniosku przesądzać argument, iż kwota wpisu, którą uiściła skarżąca jest dla niej dużym wydatkiem, bowiem taka argumentacja pozostaje bez znaczenia dla postępowania o przywrócenie terminu.
Z powyższych względów zażalenie należało uznać za pozbawione uzasadnionych podstaw i oddalić je na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.