Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem dnia 12 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo A. K. z dnia 25 listopada 2005r. w którym wniósł o przywrócenie terminu do złożenia brakującego pełnomocnictwa. W piśmie powyższym A. K. podniósł, że reprezentuje swoją żonę K. W., która z powodu choroby nie była w stanie sporządzić pełnomocnictwa.
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2005r. A. K. został wezwany do nadesłania odpisu skróconego aktu małżeństwa zawartego z K. W. W odpowiedzi A. K. wyjaśnił, że jest konkubinem K. W. W związku z powyższym w dniu 12 stycznia 2006r. Sąd wydał zarządzenie, na które A. K. złożył zażalenie. Podniósł w nim, że nie jest w posiadaniu aktu małżeństwa zawartego pomiędzy nim a K. W., natomiast jest jej konkubinem i od 26 lat pozostaje z nią we wspólnym pożyciu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. A. K. będąc konkubinem strony nie może jednakże być jej pełnomocnikiem, gdyż brak jest ku temu podstaw prawnych. Nie zmienia tego fakt dłuższy okres pozostawania ze stroną we wspólnym pożyciu, ani fakt posiadania z nią dzieci. Tym samym jego czynności podjęte w imieniu K. W. nie mogą odnieść zamierzonego skutku.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.