Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ na wezwanie Sądu strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi przez nadesłanie 3 odpisów skargi.
Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, że skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu z 25 czerwca 2022 r., ponieważ nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej trzech odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Termin na wykonanie powyższego zarządzenia upłynął natomiast w dniu 11 lipca 2022 r.
Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący, podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a w efekcie odrzucenie skargi w sytuacji gdy skarżący złożył wniosek datowany na 6 siepania 2022 r. o przywrócenie terminu wraz z nadesłaniem trzech odpisów skargi.
W zażaleniu podniesiono, że w dniu 5 sierpnia 2022 r. skarżący otrzymał odpis ww. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi, w którego uzasadnieniu dostrzegł brak formalny jakiego się dopuścił. Skarżący wskazał, że jego wiek oraz brak doświadczenia w kwestiach formalnych i procedur sądowy wpłynęły negatywnie na obrót sprawy, co jednak nastąpiło bez jego winy. Dodatkowo wskazał, że sprawa związana z zalaniem jego dobytku jest dla niego bardzo ważna bo realnie doznaje szkody poprzez zrealizowaną inwestycję niemal 30 budynków. W tym stanie rzeczy skarżący nie mógł we właściwym terminie złożyć odpisów skargi. Jednocześnie poinformował, że złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych łącznie z nadesłaniem odpisów skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Argumentacja zażalenia opiera się w zasadzie na potwierdzeniu okoliczności, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego w terminie, co jednak nastąpiło bez jego winy. Niemniej z akt sprawy wynika, że skarżący w istocie kwestionuje okoliczność jakoby przesyłka z Sądu nie zawierała wezwania do nadesłania 3 odpisów skargi. Przeczą jednak temu akta sprawy, z których wynika, że do skarżącego zostało także skierowane wezwanie do nadesłania 3 odpisów skargi, czego potwierdzeniem jest dowód dotyczący doręczenia wezwania o wpisie i 3 odpisów skargi, odpisu odpowiedzi na skargę i informacji o rozprawie zdalnej i możliwości zarządzenia posiedzenia niejawnego. A zatem wbrew twierdzeniom skarżącego doręczono mu także wezwanie do nadesłania 3 odpisów skargi. Z akt sprawy wynika, że odbiór korespondencji z Sądu został poświadczony w dniu 4 lipca 2022 r. osobiście przez skarżącego. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia aby skarżącemu nie doręczono także wezwania do nadesłania 3 odpisów skargi.
W tym zakresie zażalenie jest niezasadne, ponieważ z akt sądowych wynika, że Sąd podjął działania mające na celu doręczenie skarżącemu także wezwania do nadesłania 3 odpisów skargi. Dlatego Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że pomimo wezwania skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej trzech odpisów.
W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucając skargę.
Dla tej oceny nie ma znaczenia okoliczność, że w dniu 8 sierpnia 2022 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu. Po pierwsze, nastąpiło to już po wydaniu przez Sąd I instancji postanowienia o odrzuceniu skargi; a po drugie, o przywrócenie terminu jest konkurencyjnym względem zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi środkiem prawnym, co oznacza, że niezależnie od odrzucenia skargi jeżeli tylko są spełnione przesłanki możliwym jest przywrócenie terminu do dokonania czynności, z powodu której niewykonania w terminie doszło do odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.