Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2009 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie z wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 19 stycznia 2009 r., sygn. III SA/Gd 473/08 ustanowiono wnioskodawcy pełnomocnika z urzędu, którego umocowanie w myśl art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" obejmuje z mocy prawa również złożenie skargi o wznowienie postępowania. Ponadto wskazano, że postanowieniem z dnia 9 września 2009 r., sygn. III SO/Gd 7/09 zwolniono wnioskodawcę od kosztów sądowych.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał kolejne wnioski J. J. o zwolnienie od kosztów i ustanowienia pełnomocnika z urzędu za bezprzedmiotowe i na podstawie art. 260 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy.
Zażalenie na to postanowienie złożył J. J. stwierdzając, że zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji naruszył wskazane przepisy bowiem pełnomocnik wyznaczony wnioskodawcy z urzędu "utracił umocowanie".
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 39 pkt 1 ppsa, pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Treść powołanego wyżej przepisu nie pozostawia najmniejszych wątpliwości co do tego, że wyznaczony skarżącemu pełnomocnik z urzędu jest umocowany również do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Skoro zatem, prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 473/08, ustanowiono dla wnioskodawcy pełnomocnika z urzędu to jest on umocowany również do złożenia skargi o wznowienie tego postępowania.
Zasadnie zatem Sąd I instancji umorzył postępowanie zainicjowane kolejnym wnioskiem w przedmiocie prawa pomocy wobec jego bezprzedmiotowości.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.