Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 29 lipca 2026 r., sygn. akt II OSK 980/24

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z 30 stycznia 2024 r., II SA/Ol 1126/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny (powoływany dalej jako: WSA) w Olsztynie w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z/s w Olsztynie (Spółka, inwestor) na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WMWINB) z 20 września 2023 r., nr P.7721.102.2023 16KK w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od decyzji dotyczącej rozbiórki "baneru informacyjnego" – uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego. Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

2.1. Jak wynika z ustaleń sądu wojewódzkiego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Olsztyna (PINB, organ I instancji) decyzją z 16 czerwca 2023 r., działając w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2023, poz. 682, uPb), nakazał współwłaścicielom budynku biurowego przy [...] w O. rozbiórkę zainstalowanego na tym budynku bez wymaganego zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej baneru informacyjnego o treści: "Dworzec PKS zamknięty w wyniku działań PKP i wojewody". Decyzja ta została poprzedzona m. in. wyrokami WSA w Olsztynie z 26 sierpnia 2022 r., II SA/Ol 554/22 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2023 r., II OSK 2652/22, oddalającego skargę kasacyjną na ww. wyrok WSA w Olsztynie. Spółka na poprzednim etapie sprawy była reprezentowana przez profesjonalnych pełnomocników, którzy pismem z 27 kwietnia 2022 r. złożonym do akt sprawy zawiadomili o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, wnosząc o wysyłanie dalszej korespondencji w postępowaniu na adres siedziby Spółki. W związku z powyższym decyzja PINB z 16 czerwca 2023 r. została doręczona bezpośrednio Spółce w dniu 20 czerwca 2023 r.

2.2. Wyrokując w sprawie II SA/Ol 1126/23 kolejno wskazano, że pismem z 4 lipca 2023 r. r. pr. A.Z. wystąpił o uzupełnienie decyzji z 16 czerwca 2023 r. Powołane pismo nie zawierało podpisu oraz nowego pełnomocnictwa Spółki - po tym wypowiedzianym w dniu 27 kwietnia 2022 r. PINB 11 lipca 2023 r. wezwał, w trybie art. 64 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023, poz. 775 – K.p.a.), do uzupełnienia braków formalnych, tj. podpisu wniosku. Pismem z 25 lipca 2023 r. został przedłożony podpisany egzemplarz wniosku o uzupełnienie decyzji organu powiatowego.

2.3. Następnie sąd pierwszej instancji stwierdził, że postanowieniem z 2 sierpnia 2023 r., wydanym w trybie art. 111 § 2 K.p.a., PINB odmówił uzupełnienia swojej decyzji z 16 czerwca 2023 r., ponieważ wniosek o uzupełnienie decyzji nie wpłynął od strony. W dniu 23 sierpnia 2023 r. r. pr. A.Z. złożył w imieniu Spółki niepodpisane odwołanie od decyzji PINB z 16 czerwca 2023 r., załączając pełnomocnictwo udzielone w dniu 11 sierpnia 2023 r. WMWINB pismem z 5 września 2023 r. wezwał w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do uzupełnienia braku formalnego, tj. podpisu własnoręcznego lub elektronicznego powołanego odwołania. W odpowiedzi z 14 września 2023 r. został przedłożony podpisany egzemplarz odwołania, który w swojej treści zawiera m. in. wzmiankę o złożeniu przez Spółkę wniosku o uzupełnienie decyzji PINB oraz o doręczeniu w dniu 9 sierpnia 2023 r. postanowienia z 2 sierpnia 2023 r. wydanego w trybie art. 111 § 1b K.p.a., co w ocenie odwołującej wpływa na zmianę terminu do wniesienia odwołania zgodnie z art. 111 § 2 K.p.a.

2.4. Dalej w wyroku II SA/Ol 1126/23 przywołano, że powołanym na wstępie postanowieniem z 20 września 2023 r. WMWINB, działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 uPb, stwierdził niedopuszczalność odwołania Spółki od decyzji PINB z 16 czerwca 2023 r. orzekającej rozbiórkę zainstalowanego na budynku biurowym przy [...] w O. bez wymaganego zgłoszenia do organu administracji architektoniczno-budowlanej baneru informacyjnego o treści: "Dworzec PKS zamknięty w wyniku działań PKP i wojewody".

W uzasadnieniu w/w postanowienia wskazano, że pismo złożone w dniu 4 lipca 2023 r. w trybie art. 111 K.p.a. przez r.pr. A.Z. nie stanowiło pisma/wniosku Spółki. Decyzja PINB z 16 czerwca 2023 r. została skutecznie doręczona Spółce 20 czerwca 2023 r., zatem z dniem 4 lipca 2023 r. upłynął termin do złożenia odwołania od ww. decyzji dla Spółki. Tym samym odwołanie wniesione w dniu 23 sierpnia 2023 r. narusza termin ustawowy wynikający z art. 129 § 2 K.p.a.

1. 3.1. W skardze wywiedzionej do WSA w Olsztynie na w/w postanowienie WMWINB Spółka zarzuciła naruszenie:
2. - art. 64 § 2 K.p.a. poprzez brak wezwania przez PINB do uzupełnienia braków formalnych wniosku o uzupełnienie decyzji tego organu z 16 czerwca 2023 r., złożonego w imieniu Spółki w trybie art. 111 § 1 K.p.a., poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Spółki, co w efekcie skutkowało bezpodstawnym uznaniem, że nie doszło do złożenia ww. wniosku, co doprowadziło organ do uznania, że doszło do uchybienia terminu do złożenia odwołania od ww. decyzji i wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania Spółki od decyzji.
3. - art. 8 K.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania jego uczestników do organu administracji publicznej, w związku z wydaniem postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania Spółki od decyzji, które nie wynikało z działań spółki, lecz z naruszenia przez organ art. 64 § 2 K.p.a. i niewezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o uzupełnienie decyzji poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu spółki.
4. - art. 9 K.p.a. poprzez naruszenie zasady informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, w związku z brakiem wezwania przez PINB do uzupełnienia braków formalnych wniosku o uzupełnienie decyzji, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu Spółki.
5. - art. 80 K.p.a., polegające na błędnej ocenie przez organ zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, które doprowadziło do bezpodstawnego stwierdzenia, iż spółka uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji.
6. - art. 7, 77 § 1 w zw. z art. 64 § 2 K.p.a. poprzez brak podjęcia przez organ jakichkolwiek czynności zmierzających do ustalenia czy pełnomocnik był umocowany do złożenia w imieniu Spółki wniosku o uzupełnienie decyzji, pomimo że okoliczność ta ma miała kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie.

1. 3.2. Wskazując na powyższe pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania.

1. 3.3. W odpowiedzi na skargę WMWINB wniósł o jej oddalenie.
2. 4.1. Opisanym na wstępie wyrokiem WSA w Olsztynie skargę uwzględnił.

1. 4.2. W motywach orzeczenia sąd pierwszej instancji stwierdził, że po ustaleniu istnienia braku pełnomocnictwa Spółki, PINB, zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., powinien wezwać skarżącą do jego usunięcia, określonego już jasno jako braku formalnego, wyznaczając stosowny termin. Dopiero w razie nieusunięcia tego braku wniosek mógł być pozostawiony bez rozpoznania. Ominięcie tego etapu postępowania i niewezwanie do usunięcia braku formalnego stanowi istotne naruszenie prawa procesowego, a w szczególności wyrażonej w art. 9 K.p.a. zasady należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Sąd wojewódzki zwrócił uwagę, że w sprawie PINB nie wezwał skarżącej do usunięcia braku formalnego polegającego na wadliwości reprezentacji przez dostarczenie właściwego pełnomocnictwa. Z uwagi na powyższe, WSA w Olsztynie jako błędne uznał stanowisko WMWINB, że pismo złożone w dniu 4 lipca 2023 r. przez r. pr. A.Z. nie stanowiło pisma/wniosku spółki.

Sąd pierwszej instancji w tym stanie rzeczy uznał, że stwierdzenie niedopuszczalności odwołania bez uprzedniego wezwania przez PINB skarżącej do usunięcia braku formalnego polegającego na nieprawidłowej reprezentacji stanowi naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 9 K.p.a. oraz z uchybieniem przez organ wymaganiom z art. 64 § 2 K.p.a.

5.1. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł WMWINB – zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając go w całości oraz wnosząc o: uchylenie w całości wymienionego wyroku, oddalenie skargi, ewentualnie w przypadku uznania przez sąd, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona, o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Olsztynie, zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego na rzecz organu według norm przepisanych.

Czyniąc zadość wymaganiom określonym w art. 176 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634, Ppsa) oświadczono o zrzeczeniu się rozprawy w niniejszej sprawie.

1. 5.2. Zaskarżonemu wyrokowi organ stopnia wojewódzkiego zarzuca naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
2. 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 134, art. 135, art. 170 Ppsa poprzez uchylenie, poza zaskarżonym postanowieniem organu odwoławczego, utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy zaskarżone postanowienie wydane zostało w przedmiocie niedopuszczalności odwołania i nie było poprzedzone postanowieniem organu I instancji wydanym w tym przedmiocie, co spowodowało, iż zaskarżony wyrok jest niewykonalny, bowiem nie wynika z niego czy organ odwoławczy powinien rozpatrzyć odwołanie czy przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji;
3. 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa w zw. z art. 9, art. 33 § 3 art. 64 § 2 K.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie przez sąd, że organ naruszył w/w przepisy i nie wezwał strony do uzupełnienia braków odwołania poprzez uzupełnienie pełnomocnictwa co spowodowało potrzebę uchylenia zaskarżonego postanowienia podczas gdy skarżąca brała udział w postępowaniu odwoławczym jako strona zainicjowanym przez P. S.A. i nie poniosła ona negatywnych skutków związanych wydaniem zaskarżonego postanowienia;
4. 3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa w zw. z art. 16, art. 105 K.p.a. poprzez pominięcie przez sąd okoliczności, że odwołanie na skutek, którego zostało wydane zaskarżone postanowienie o niedopuszczalności wniesienia odwołania dotyczy decyzji organu I instancji, która została wyeliminowana z obrotu prawnego ostateczną decyzją WMWINB z 9 sierpnia 2023 r., a zatem postępowanie odwoławcze jest bezprzedmiotowe i było bezprzedmiotowe na dzień złożenia skargi do sądu, co oznacza, że jest ono niedopuszczalne bez względu na to czy organ odwoławczy wezwie stronę do uzupełnienia pełnomocnictwa.

1. 5.3. Zdaniem skarżącego kasacyjnie organu w niniejszej sprawie pominięta została okoliczność, że strona skarżąca pomimo wydanego postanowienia o niedopuszczalności wniesionego odwołania brała udział w postępowania odwoławczym zainicjowanym przez drugiego adresata decyzji. Podnosi skarżący kasacyjnie organ, że nawet jeżeli zgodzić się koncepcją sądu pierwszej instancji, że organy naruszyły art. 9 oraz art. 64 § 2 K.p.a. to nie można zgodzić się, że miało to wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżąca strona miała możliwość wzięcia udziału w postępowaniu odwoławczym i miała możliwość zaskarżenia decyzji organu odwoławczego do sądu administracyjnego i z tego uprawnienia skutecznie skorzystała. Istotne jest również to, że decyzja PINB na skutek rozpatrzenia odwołania drugiej strony postępowania tj. P. S.A. (wniesionego w terminie ustawowym), została przez WMWINB uchylona w całości (zostało wydane orzeczenie refomatoryjne co do istoty w trybie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a.). Podnosi WMWINB, że R. sp. z o.o., była stroną powołanego postępowania odwoławczego (otrzymała decyzję organu II intancji) oraz skorzystała zgodnie z pouczeniem zawartym w tej decyzji z prawa wniesienia skargi do WSA w Olsztynie. Została zatem wyeliminowana w obrotu prawnego decyzja, od której odwołanie złożyła skarżąca Spółka. W ocenie tegoż organu, oznacza to, że postępowania odwoławcze zarówno na dzień dzisiejszy jak i w dniu złożenia skargi było bezprzedmiotowe.

1. 5.4. W dniu 9 kwietnia 2024 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek pełnomocnika Spółki, o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

1. 5.5. Podczas rozprawy pełnomocnik Spółki wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz Spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

6.1. Zgodnie z art. 183 § 1 Ppsa (Dz. U. 2026, poz. 143) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W myśl art. 174 Ppsa, skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nie dopatrzywszy się w niniejszej sprawie żadnej z wyliczonych w art. 183 § 2 Ppsa przesłanek nieważności postępowania sądowoadministracyjnego, będąc związany granicami skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do rozpatrzenia jej zarzutów.

W ocenie Sądu Naczelnego nie można stwierdzić, aby skarga kasacyjna nie posiadała usprawiedliwionych podstaw.

6.2. W pierwszej kolejności trafny jest zarzut dotyczący wadliwego określenia przez WSA w Olsztynie przedmiotu rozstrzygnięcia. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego było postanowienie WMWINB z 20 września 2023 r., wydane na podstawie art. 134 K.p.a., którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania Spółki od decyzji PINB z 16 czerwca 2023 r. PINB nie orzekał natomiast w przedmiocie niedopuszczalności odwołania, które następnie zostałoby utrzymane w mocy przez WMWINB, jak to wynikłoby z sentencji zaskarżonego wyroku w jego pkt I. Organ I instancji wydał decyzję nakazującą rozbiórkę "baneru informacyjnego", natomiast dopiero organ II instancji, działając na podstawie art. 134 K.p.a., wydał postanowienie o niedopuszczalności odwołania Spółki.

Tymczasem WSA w Olsztynie uchylił zaskarżone postanowienie "oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji". Sformułowanie to nie odpowiada rzeczywistemu układowi procesowemu sprawy, ponieważ w granicach tej sprawy nie istniało żadne postanowienie PINB utrzymane następnie w mocy przez WMWINB, a które dotyczyłoby niedopuszczalności odwołania Spółki. Wskazać należy, że organ odwoławczy stwierdza niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminowi wniesienia odwołania na podstawie art. 134 K.p.a. w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie. Postanowienie o niedopuszczalności odwołania i postanowienie o uchybieniu terminowi wniesienia odwołania wywołują skutek prawny w postaci "ustania postępowania odwoławczego wszczętego w dniu wpłynięcia odwołania do organu II instancji". Nie utrzymuje natomiast – jak to słusznie ujął WMWINB w uzasadnieniu skargi kasacyjnej – w mocy zaskarżonej decyzji czy postanowienia wydanego na podstawie art. 111 K.p.a. W niniejszej sprawie takie postanowienie wydane w trybie art. 111 K.p.a. zostało wydane przez PINB w dniu 2 sierpnia 2023 r. WSA w Olsztynie objął zatem swoim rozstrzygnięciem akt, który w sprawie w ogóle nie został wydany.

Nie można natomiast nakładać na organ obowiązku ponownego rozpoznania sprawy w odniesieniu do aktu, który nie został wydany. Już z tego względu zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa w zw. z art. 134 i art. 135 tej ustawy należy uznać za zasadny.

6.3. Zasadny jest również zarzut dotyczący błędnej oceny przez sąd pierwszej instancji znaczenia braku pełnomocnictwa. Nawet przy przyjęciu, że pismo z 4 lipca 2023 r. zostało wniesione w imieniu Spółki, a brak dokumentu pełnomocnictwa stanowił brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 K.p.a., samo stwierdzenie naruszenia tego przepisu nie uzasadniało jeszcze uchylenia zaskarżonego postanowienia WMWINB. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa konieczne jest ustalenie, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy takiego wpływu nie sposób wykazać. Spółka P. S.A. wniosła bowiem skuteczne i terminowe odwołanie od decyzji nakazowej PINB z 16 czerwca 2023 r. i na skutek tego odwołania zostało wszczęte postępowanie odwoławcze, w którym Spółka uczestniczyła jako strona. Następnie WMWINB decyzją z 9 sierpnia 2023 r. uchylił w całości decyzję PINB z 16 czerwca 2023 r. Jak trafnie zauważa skarżący kasacyjnie organ Spółka otrzymała tę decyzję i miała możliwość jej zaskarżenia do sądu administracyjnego, z czego zresztą skorzystała.

Powyższe oznacza, że nawet gdyby organ prawidłowo zastosował art. 64 § 2 K.p.a. i wezwał Spółkę do uzupełnienia pełnomocnictwa, sytuacja prawna tejże Spółki w zakresie decyzji PINB nie mogłaby ulec korzystnej dla niej zmianie. Decyzja ta została bowiem już wyeliminowana z obrotu prawnego w całości na skutek odwołania wniesionego przez drugą stronę. W konsekwencji ewentualne dopuszczenie odwołania Spółki nie mogłoby doprowadzić do merytorycznego rozpoznania odwołania od decyzji, która przestała istnieć w obrocie prawnym. Została zatem wyeliminowana w obrotu prawnego decyzja, od której odwołanie złożyła skarżąca. Oznacza to, że postępowania odwoławcze wywołane odwołaniem Spółki zarówno na dzień wydania zaskarżonego postanowienia, jak i w dniu złożenia skargi było już bezprzedmiotowe. Trafnie w tym miejscu podkreśla WMWINB w złożonej skardze kasacyjnej, że rozstrzygnięcia tegoż organu wydawane w drugiej instancji są ostateczne i podlegają wykonaniu, o ile organ lub sąd nie wstrzyma ich wykonania.

Przypomnieć należy, że WSA w Olsztynie wyrokiem z 30 stycznia 2024 r. II SA/Ol 969/23 oddalił skargę R. sp. z o.o. na decyzję WMWINB z 9 sierpnia 2023 r. Z treści uzasadnienia tego wyroku wynika, że sąd nie miał zastrzeżeń zarówno do kwalifikacji przedmiotu postępowania, zakresu nałożonych obowiązków oraz adresatów decyzji. Pomimo, że wyrok nie był prawomocny, to potwierdza on, iż decyzja WMWINB, która wyeliminowała z obrotu prawnego decyzję PINB z 16 czerwca 2023r. jest prawidłowa. Nie można w takim przypadku mieć zastrzeżeń, że organ nadzoru budowlanego stopnia wojewódzkiego nie widział podstaw do ponownego prowadzenia postępowania odwoławczego w stosunku do decyzji, której nie ma w obrocie prawnym czy ponownego rozpatrywania przez organ I instancji wniosku o uzupełnienie wyeliminowanej decyzji. W konsekwencji trafny okazał się także ostatni z powołanych w skardze kasacyjnej zarzutów, tj. zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa w zw. z art. 16, art. 105 K.p.a.

Nie oznacza to oczywiście, że późniejsze uchylenie decyzji PINB powoduje, że odwołanie Spółki było od początku niedopuszczalne. Późniejsze wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego nie może z mocą wsteczną przesądzać o pierwotnej dopuszczalności odwołania. Okoliczność ta ma jednak istotne znaczenie dla oceny, czy zarzucane organowi uchybienie procesowe mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skoro decyzja PINB została w całości uchylona, a Spółka brała udział w postępowaniu odwoławczym zainicjowanym przez drugiego adresata decyzji i miała możliwość zaskarżenia decyzji organu odwoławczego do sądu administracyjnego i z tego uprawnienia skutecznie skorzystała; brak wezwania do uzupełnienia pełnomocnictwa nie pozbawił jej zatem realnej możliwości ochrony jej praw.

6.4. Nie można również przyjąć, że samo naruszenie art. 9 K.p.a. uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia WMWINB. Obowiązek organu należytego informowania strony nie może być bowiem oderwany od przesłanki istotnego wpływu naruszenia na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie Spółka faktycznie uczestniczyła w postępowaniu odwoławczym, otrzymała decyzję WMWINB i skorzystała z prawa do poddania jej kontroli sądowoadministracyjnej. Nie została więc pozbawiona możliwości realizacji swoich praw procesowych.

W konsekwencji, nawet przy założeniu, że WMWINB powinien był wezwać Spółkę do uzupełnienia pełnomocnictwa, uchybienie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) Ppsa. WSA w Olsztynie nie miał zatem podstaw do uchylenia zaskarżonego do tego sądu postanowienia WMWINB.

1. 6.5. W rezultacie zarzuty skargi kasacyjnej należy uznać za usprawiedliwione. Wadliwe było zarówno samo rozstrzygnięcie WSA w Olsztynie odnoszące się do nieistniejącego postanowienia organu I instancji, które miałoby być utrzymane przez zaskarżone postanowienie WMWINB, jak i przyjęcie przez ten sąd, że uchybienie związane z brakiem wezwania do uzupełnienia pełnomocnictwa uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia WMWINB.
2. 7.1. Skoro istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, a zarzuty skargi nieuzasadnione orzeczono po myśli art. 188 w zw. z art. 151 Ppsa o uchyleniu zaskarżonego wyroku i oddaleniu skargi.

1. 7.2. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego znajduje podstawę w art. 203 pkt 2) w zw. z art. 205 § 2 Ppsa.