Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 25 września 2025 r., sygn. akt II SA/Wr 101/25 oddalił skargę B.B. i Z.B. (dalej: "skarżący") na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z 25 listopada 2024 r. w przedmiocie umorzenie postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Pismem z 2 marca 2026 r. skarżący wnieśli skargę kasacyjną od powyższego wyroku, a następnie pismem z 15 czerwca 2026 r. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Powiatu Wrocławskiego z 17 października 2024 r., nr 2201/2024, zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji deweloperskiej dla dwóch domów mieszkalnych dwulokalowych, na działce nr [...] sąsiadującej bezpośrednio z nieruchomością skarżących do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - jako decyzji pozostającej w granicach sprawy. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, zaawansowany etap realizacji inwestycji, bezpośrednie zagrożenie wystąpienia nieodwracalnych skutków oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Kolejno pismem z 19 czerwca 2026 r. skarżący wnieśli o pilne przyspieszenie rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Pismem z 6 lipca 2026 r. uczestnik postępowania – inwestor wniósł o odmowę wstrzymania wykonania decyzji Starosty z 17 października 2024 r. podnosząc, że postępowanie w niniejszej sprawie nie dotyczy decyzji o pozwoleniu na budowę, a decyzji Wojewody z 25 listopada 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji deweloperskiej dla dwóch budynków mieszkalnych.
Następnie pismem z 12 lipca 2026 r. skarżący ponownie wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę wskazując na ujawnienie nowych okoliczności, tj. przestępstwo budowlane i działanie inwestora w złej wierze.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pomiędzy zaskarżoną decyzją o umorzeniu postępowania odwoławczego, a udzieleniem pozwolenia na budowę nie zachodzi tożsamość przedmiotowa (por. uchwała NSA z dnia 13 listopada 2023 r., sygn. akt II GPS 2/22, w której wyjaśniono zwrot "w granicach tej samej sprawy").
Zwrot "w granicach tej samej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym. Na "sprawę administracyjną" w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej.
Powyższe rozumienie "sprawy administracyjnej" nie umożliwia w sprawie dotyczącej umorzenia postępowania odwoławczego wstrzymania wykonania decyzji Starosty Powiatu Wrocławskiego z 17 października 2024 r., nr 2201/2024, którą zatwierdzono projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielono pozwolenia na budowę. Decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego nie rozstrzyga bowiem o prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w decyzji organu I instancji. W decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze organ stwierdził jedynie, że odwołujący się nie posiadają interesu prawnego w tej sprawie, zatem nie mogli wnieść odwołania od decyzji z 17 października 2024 r. Między tymi sprawami nie zachodzi zatem tożsamość przedmiotowa i właśnie ze względu na odrębność zakresu przedmiotowego nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Powyższe oznacza także, że nie jest skuteczne powołanie we wniosku o wstrzymanie wykonania skutków dotyczących wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, ponieważ ta ostatnia sprawa nie jest przedmiotem oceny w sprawie ze skargi na decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.