Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym – art. 156 § 2 p.p.s.a.
Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące m.in. w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność.
Nie ulega wątpliwości, że sprawa, w której zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2017 r. dotyczy skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt VII SA/Wa 446/16. Tymczasem w ww. wyroku NSA w wyniku omyłki, błędnie wskazywano sygnaturę zaskarżonego wyroku Sądu I instancji jako "II SA/Wa 446/16."
Z tego względu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.