Uzasadnienie
M.S. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z [...] czerwca 2018 r., nr [...], w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podała, że nie posiada środków finansowych pozwalających na uiszczenie grzywny w orzeczonej wysokości, a ich uzyskanie wymaga zaciągnięcia zobowiązań finansowych, co generuje dodatkowe koszty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 20 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Ke 576/18, oddalił skargę, a następnie postanowieniem z 30 kwietnia 2019 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia, uznając, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody z uwagi na nałożenie na nią grzywny w celu przymuszenia w kwocie 10 000 zł w sytuacji, która uzasadniała przyznanie Skarżącej postanowieniem z 27 grudnia 2018 r. prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Nie zgadzając się z powyższym wyrokiem, Skarżąca pismem z 10 czerwca 2019 r. złożyła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 tej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wskazać przy tym należy, że czas trwania ochrony tymczasowej udzielonej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. trwa do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę o czym stanowi art. 61 § 6 p.p.s.a.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 20 marca 2019 r. oddalił złożoną skargę na postanowienie Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach, przy czym wyrok ten na skutek złożenia przez Skarżącą skargi kasacyjnej nie uprawomocnił się. Oznacza to, że nie ziścił się warunek określony w art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., z którym ustawa wiąże ustanie ochrony tymczasowej. Tym samym w mocy pozostaje postanowienie Sądu I instancji z 30 kwietnia 2019 r., którego mocą wstrzymał on wykonanie zaskarżonego postanowienia.
W tym stanie rzeczy za bezprzedmiotowe należało uznać postępowanie wywołane kolejnym, zawartym w skardze kasacyjnej, wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.