Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 812/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej jako: WSA) w Szczecinie oddalił skargę T. Sp. J. w R. poprzednio T. Sp. J. w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie ("Kolegium" lub "SKO") z 20 lipca 2020 r. nr SKO.4150.1119.2020 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł T. Sp. J. w R. poprzednio T. Sp. J. w R. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 29 listopada 2022 r., II OSK 1947/21 oddalił skargę kasacyjną.
Pismem z 30 stycznia 2023 r. SKO w Koszalinie złożyło wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie wniosku organu o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, wskazując, że w odpowiedzi na skargę kasacyjną, poza wnioskiem o oddalenie skargi kasacyjnej w całości, pełnomocnik organu złożył wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W w/w piśmie wskazano m.in., że w postępowaniu przed NSA, SKO w Koszalinie było reprezentowane przez r.pr. I. S., która jest jednocześnie etatowym członkiem Kolegium. Jednakże czynności zastępstwa procesowego nie były wykonywane w ramach etatu w Kolegium. Do zakresu ustawowych obowiązków etatowego członka Kolegium nie należy reprezentowanie organu przed sądami administracyjnymi. Etatowy członek Kolegium nie jest zatrudniony jako radca prawny. Podkreślono, że świadczenie pomocy prawnej przez radcę prawnego dokonywane jest na podstawie odrębnego zlecenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 ze zm., "Ppsa") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli orzeczenie uzupełniające dotyczy wyłącznie kosztów, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia (a contrario art. 157 § 3 Ppsa). Zgodnie z art. 193 Ppsa wniosek taki można również złożyć w postępowaniu kasacyjnym.
W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku o orzeczenie w zakresie kosztów został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu.
Bezspornym jest, że wyrok NSA nie zawierał rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego.
Jednym z dodatkowych orzeczeń, które według przepisów Ppsa Sąd powinien był zamieścić z urzędu jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 Ppsa nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i 204 Ppsa. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje w tych przypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona żądała we właściwym czasie ich przyznania.
Podstawą prawną zasądzenia kosztów w rozpoznawanej sprawie jest art. 204 pkt 1 Ppsa, zgodnie z którym w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie zaś z art. 205 § 2 Ppsa do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 17 czerwca 2021 r. Zatem dla ustalenia wysokości wynagrodzenia radcy prawnego miarodajne jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. 2018, poz. 265 – rozp. z 2015). Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Jednocześnie wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, iż przepisy art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 Ppsa wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 Ppsa, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Z akt sprawy wynika, że poprawny odpis skargi kasacyjnej organ otrzymał w dniu 28 lipca 2021 r. (k. 192 akt sądowych). Wobec czego czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał z dniem 11 sierpnia 2021 r. Odpowiedź na skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego pełnomocnik organu złożył w dniu 11 sierpnia 2021 r. (k. 217). Oznacza to, że pismo to zostało złożone w terminie, o jakim mowa w art. 179 zd. 1 Ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 29 listopada 2022 r. oddalił skargę kasacyjną, nie orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego.
Z tych też względów zasadne było uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika organu za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie przewidzianym w art. 179 Ppsa.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 oraz art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 Ppsa w zw. § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozp. z 2015, orzekł jak w sentencji postanowienia.