Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 października 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 541/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu skargi K. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej skargę oddalił.
Wyrok ów zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. [nr [...]] (dalej decyzja z [...] maja 2012 r.; k. 15 akt Burmistrza) Burmistrz C. (dalej Burmistrz) nakazał K. Ż. (dalej skarżąca lub strona) przyłączenie nieruchomości nr [...], położonej w R. na działce nr [...] obręb R., do istniejącej sieci kanalizacyjnej, położonej w pasie drogi (działka nr [...]obręb R.) w terminie do dnia 30 czerwca 2012 r.
Burmistrz ustalił, że skarżąca jest właścicielką nieruchomości w R. nr [...] gm. C., dla której w Sądzie Rejonowym w C. prowadzona jest księga wieczysta nr [...], zabudowanej budynkiem mieszkalnym, użytkowanym przez skarżącą.
Dnia 28 czerwca 2002 r. w R. zakończono budowę sieci kanalizacji sanitarnej. Przekazanie sieci do eksploatacji nastąpiło dnia 20 sierpnia 2002 r., o czym poinformowano wszystkich mieszkańców, których pouczono o treści art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ([Dz. U. nr 132, poz. 622, zm. z 1997 r. nr 60, poz. 369 i nr 121, poz. 770, z 2000 r. nr 22, poz. 272, z 2001 r. nr 100, poz. 1085 i nr 154, poz. 1800], dalej ucpg bądź ustawa o czystości), zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej.
Dnia 25 sierpnia 2011 r. pracownicy Urzędu Miejskiego w C. wraz z przedstawicielem Komendanta Powiatowego Policji w C., w oparciu o Uchwałę z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Rady Miejskiej w C. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Choszczno (dalej regulamin), dokonali kontroli w R.. Stwierdzili, że skarżąca nie przyłączyła swej nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej.
Dnia 31 sierpnia 2011 r. skarżącej przesłano pismo informujące o obowiązku podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, w terminie 30 dni. Po dokonaniu ponownej kontroli, pismem z 5 października 2011 r., organ poinformował skarżącą o obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Kontrola dnia 30 stycznia 2012 r. wykazała, że nieruchomość skarżącej nadal nie jest podłączona do sieci kanalizacyjnej. Dnia 21 marca 2012 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie przyłączenia nieruchomości stanowiącej własność skarżącej, do istniejącej sieci kanalizacyjno-sanitarnej. Po dokonaniu oględzin dnia 4 maja 2012 r. stwierdzono, że posesja skarżącej nadal nie jest do niej podłączona. Dlatego Burmistrz zgodnie z art. 5 ust. 7 [Dz. U. z 2012 r., poz. 391] ucpg, decyzją nakazał wykonanie przedmiotowego obowiązku.
W odwołaniu od decyzji Burmistrza z [...] maja 2012 r., skarżąca wskazała, że jest właścicielką nieruchomości nr [...] położonej na działce nr [...] w R., a nie nieruchomości nr [...]. Podniosła, że nie uchyla się od obowiązku przyłączenia posesji do sieci, ale oczekuje równego traktowania wszystkich mieszkańców wobec prawa, gdyż dla wybranych właścicieli gmina wykonała przyłącza. Podała, że mimo pism skierowanych do Burmistrza o wskazanie studzienki do której może się przyłączyć, nie uzyskała odpowiedzi. Jej zdaniem organ nie chce zagwarantować możliwości jej przyłączenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. (dalej Kolegium), decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. [nr [...]; k. 17 akt SKO] (dalej decyzja z [...] sierpnia 2012 r.) uchyliło w całości decyzję z [...] maja 2012 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium stwierdziło, że Burmistrz nie przeprowadził postępowania dowodowego i nie ustalił pełnego stanu faktycznego sprawy, gdyż nie ustalił czy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków. Organ odwoławczy wskazał, że przepisy ustawy o czystości nie dają organom podstawy prawnej do określenia terminu, w którym należy przyłączyć nieruchomość do kanalizacji i w tym zakresie orzeczenie organu stanowi naruszenie prawa. Kolegium uznało zarzut mylnego wskazania adresu działki nr 107 za oczywistą omyłkę.
Burmistrz C. decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] grudnia 2012 r.), na podstawie art. 104 § 1 i art. 107 kpa, art. 5 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 7 ustawy z 13 września 1996 r. ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z "2005 r. nr 236, poz. 2008 ze zm." [k. 32-33 akt Burmistrza; winno być "2012 r. poz. 391"]) nakazał skarżącej przyłączenie nieruchomości nr [...], położonej w R. na działce nr [...] obręb R., do istniejącej sieci kanalizacyjnej, położonej w pasie drogi (działka nr [...]obręb R.).
Wskazał, że dnia 16 października 2012 r. dokonano oględzin dotyczących podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej i na podstawie oświadczenia skarżącej stwierdzono, że posesja nadal nie jest podłączona do sieci i nie jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków. W związku z powyższym skarżąca, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg, jest obowiązana przyłączyć swą nieruchomość do sieci kanalizacyjnej.
K. Ż. odwołując się od decyzji z [...] grudnia 2012 r., wniosła o jej uchylenie, powołując argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji z [...] maja 2012 r.
Decyzją z dnia [...]marca 2013 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] marca 2013 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, utrzymało w mocy decyzję z [...] grudnia 2012 r.
Zdaniem Kolegium, art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg pozwala na odstąpienie od obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej tylko wtedy, gdy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków, spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Burmistrz ustalił, że nieruchomość stanowiąca własność skarżącej nie jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków, zatem kryterium zwalniające z obowiązku przyłączenia do sieci nie zostało spełnione.
Nakaz zawarty w art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg, ma na celu potwierdzenie istnienia obowiązku przyłączenia do sieci kanalizacyjnej dla wskazanej osoby, a nie określa szczegółowych warunków wykonania przyłącza. Jego realizacja wymaga w pierwszej kolejności wystąpienia do Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Spółki z o.o. w C. o wydanie warunków technicznych zawierających wszystkie niezbędne wytyczne realizacji inwestycji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym [Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.], budowa sieci kanalizacyjnej należy do obowiązków gminy. W ramach jej realizacji gmina obowiązana jest do budowy sieci, przez którą, zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków [Dz. U. z 2006 r. nr 123, poz. 858 ze zm.], rozumieć należy przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego.
W ramach przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci, który to obowiązek nałożony został na jej właściciela, w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 1 pkt 4 ucpg, rozumieć należy zapewnienie przyłącza kanalizacyjnego i wodociągowego do istniejącej sieci.
Skargę na decyzję z [...] marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosła K. Ż., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z [...] maja 2012 r.
Podkreśliła, że przyłączenie jej nieruchomości do sieci jest technicznie niemożliwe, gdyż brak jest przyłącza, które jest częścią składową sieci. Powołując wyrok WSA w Warszawie z 17.4.2012 r. IV SA/Wa 261/12 podała, że wydanie decyzji o nałożeniu obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej wymaga uprzednio ustalenia czy przedmiotowa nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków, czy została wybudowana sieć kanalizacyjna i przyłącze, tak by określić czy przyłączenie nieruchomości do sieci jest technicznie możliwe.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz 270 ze zm., dalej ppsa), oddalił skargę.
Sąd stwierdził, że utrzymanie czystości i porządku w gminach, w tym dotyczące konieczność podłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, regulują przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w brzmieniu j.t. Dz. U. 2012 r. poz. 391. W świetle art. 5 ust. 1 ucpg właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez m.in.:...
2. przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych;... 3a) gromadzenie nieczystości ciekłych w zbiornikach bezodpływowych; 3b) pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi (...).
Dyspozycja powołanego przepisu ustawy jest jasna i nie budzi zastrzeżeń interpretacyjnych. Treść art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg wskazuje, że dla realizacji celów ustawy na właściciela nieruchomości ustawodawca nałożył obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, a w sytuacji gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona - obowiązek wyposażenia nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. Od obowiązku podłączenia do istniejącej sieci kanalizacji zwalnia tylko posiadanie przydomowej oczyszczalni ścieków bytowych, spełniającej wymagania określone w przepisach odrębnych.
Dokonane w sprawie niekwestionowane ustalenia potwierdzają, że stanowiąca własność K. Ż. nieruchomość położona w R. [...], na działce oznaczonej nr ewidencyjnym [...], zabudowana budynkiem mieszkalnym dwurodzinnym, nie jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych. Skarżąca mimo wielokrotnych ponagleń organu, odmawia podłączenia swej posesji do sieci kanalizacyjnej, położonej w pasie drogi przylegającym do jej nieruchomości.
Obowiązków w zakresie utrzymania czystości i porządku o jakich mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg, skarżąca nie wykonała. Jej zdaniem, nie ma ona możliwości przyłączenia się do omawianej sieci, z uwagi na brak przyłącza.
Według oceny Sądu I instancji, Kolegium słusznie stwierdziło, że decyzja wydawana w trybie art. 5 ust. 2 pkt 2 ucpg, nie określa szczegółowych warunków przyłączenia. Techniczny sposób wykonania przyłączenia ustalany jest w warunkach technicznych ustalanych przez miejskie przedsiębiorstwo komunalne. Zarzuty skarżącej w tym zakresie, dotyczą w istocie sfery prawa budowlanego i pozostają poza zakresem niniejszego postępowania administracyjnego.
Odnosząc się do wskazanego w skardze fragmentu uzasadnienia wyroku IV SA/Wa 261/12, Sąd I instancji stwierdził, że sąd nie jest związany wyrokami innych sądów administracyjnych w innych sprawach, nawet jeśli dotyczą tego samego przedmiotu. Przyłączenie nieruchomości skarżącej do sieci kanalizacyjnej jest możliwe, co potwierdza pismo Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w C. z 6 czerwca 2012 r. i załączone doń "warunki techniczne przyłącza kanalizacyjnego dla budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...] ob. R.", które wydano skarżącej dnia 30 lipca 2009 r. i które utraciły ważność po upływie dwu lat (k. 27-31 akt Burmistrza). Regulacje prawne w zakresie lokalizacji przyłączy i ich realizacji zawarte są w ustawie z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. nr 123, poz. 858 ze zm.).
Wojewódzki Sąd uznał, że organy słusznie nałożyły na skarżącą obowiązek, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg, gdyż spełnione zostały warunki do podłączenia nieruchomości do sieci, tj. w pasie drogi dz. nr ewid. "[...]" [winno być "[...] obręb R."; k. 32 akt Burmistrza], istnieje sieć kanalizacyjna, a posesja skarżącej nie ma przydomowej oczyszczalni ścieków. Przesłanki te bezwzględnie przesądzają o konieczności przyłączenia nieruchomości do sieci.
Skargę kasacyjną wywiodła K. Ż., reprezentowana przez radcę pr. W. D., zaskarżając ów wyrok w całości.
Wyrokowi zarzuciła naruszenie prawa procesowego polegającego na tym, że:
- 1. w trakcie kontroli "zaskarżonego wyroku" [s. 2 skargi kasacyjnej] sąd nie ustalił czy w kontrolowanej decyzji organu II instancji zbadano możliwość dokonania przyłącza technicznego znajdującego się w pasie drogowym mieszczącego się w odległości około 10 metrów od granicy działki przez brak poddania kontroli warunków technicznych przyłącza kanalizacyjnego do budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [...] R.;
- 2. sąd nie zbadał czy zaistniały kumulatywne przesłanki tj. możliwość przyłączenia "do wybudowanej nieruchomości" [s. 2 skargi kasacyjnej] zezwalający organowi aby mógł wydać decyzję nakazującą podłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej.
Mając na uwadze powyższe wniosła o:
- 1. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu Sądowi, ewentualnie
- 2. o uchylenie wyroku Sądu I instancji i uwzględnienie skargi kasacyjnej.
- 3. wstrzymanie wykonania decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 183 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania; bada przy tym wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia prawa (uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010, z. 1, poz. 1).
W sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania.
Zakres rozpoznawania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez wskazanie postaw kasacyjnych. Strona, która kwestionuje orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnosząc skargę kasacyjną, obowiązana jest wskazać przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania, które jej zadaniem zostały przez Sąd naruszone (art. 174 i 176 ppsa). Wskazanie naruszonych przepisów winno nastąpić przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Zgodnie z art. 176 ppsa, skarżący kasacyjnie ma obowiązek przytoczyć podstawy skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku Sądu I instancji i szczegółowo je uzasadnić wskazując, które konkretnie przepisy ustawy zostały naruszone, na czym to naruszenie polegało i jaki miało wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną nie może precyzować zarzutów ani ich konkretyzować, nie może też domniemywać, który przepis prawa skarżący miał na uwadze podnosząc określony zarzut (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 21.2.2007 r., II GSK 293/06, Lex nr 326269; 25.5.2010 r., I GSK 1155/09, Lex nr 585927).
Skarga kasacyjna oparta jest wyłącznie na drugiej podstawie kasacyjnej (art. 174 2 ppsa).
Oba zarzuty wskazane w petitum skargi kasacyjnej zostały skonstruowane wadliwie. Nie wskazują naruszenia jakichkolwiek przepisów prawa procesowego, zawierających normy odniesienia bądź normy dopełnienia, mimo że dla skutecznego podniesienia zarzutów z drugiej podstawy kasacyjnej, jest to konieczne (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 454, uw. 8; uzasadnienie uchwały I OPS 10/09, ONSAiWSA 2010/1/1, s. 21-22). Powszechnie przyjmuje się, że przez przytoczenie podstaw kasacyjnych rozumie się przede wszystkim dokładne wskazanie podstawy kasacyjnej oraz określenie tych przepisów prawa, które zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną uległy naruszeniu. Uzasadnienie podstaw kasacyjnych winno szczegółowo wskazywać do jakiego, zdaniem skarżącego, naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego doszło i na czym naruszenie to polegało, a w przypadku zarzutu uchybień przepisom procesowym należy dodatkowo wykazać, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz w: red.
R. Hauser i M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck 2015 r., s. 689, nb 14-16). Sąd administracyjny nie stosuje bezpośrednio przepisów procedury administracyjnej, a autor skargi kasacyjnej nie wskazał na naruszenie przez Sąd I instancji konkretnych przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojew2ódzki Sąd nie dokonywał kontroli "zaskarżonego wyroku" (zarzut 1 s. 2 skargi kasacyjnej).
Mając jednak na uwadze treść uchwały OPS 10/09, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wobec przywołania w skardze kasacyjnej art. 5 "ust. 2 pkt 2" ucpg [s. 2 skargi kasacyjnej; winno być art. 5 "ust. 1 pkt 2", bowiem ustęp drugi art. 5 nie zawiera punktów] i przywołanie art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg i art. 48, 49, i art. 191 kc w kontekście uchwały Sądu Najwyższego z 13.9.2007 r. III CZP 79/07, OSNC 2008/ 10/111 (uchwała III CZP 79/07), autor skargi kasacyjnej dopatrywał się naruszenia prawa materialnego - art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg, przez jego niewłaściwe zastosowanie.
Zaskarżony wyrok opiera się na prawidłowo zastosowanym art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg. Kontrolowana sprawa dotyczy stosunku administracyjnoprawnego, nie zaś cywilnoprawnego, którego dotyczyła uchwała III CZP 79/07. To, że wybudowany z własnych środków przez odbiorcę usług zbiorowego odprowadzania ścieków odcinek przewodu kanalizacyjnego łączący wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości tego odbiorcy z istniejącą siecią kanalizacyjną stanowi w części leżącej poza granicą jego nieruchomości gruntowej urządzenie kanalizacyjne, o jakim mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (j.t. Dz.U. z 2006 r. nr 123, poz. 858 ze zm.), dotyczy prawa własności odcinka przewodu kanalizacyjnego i nie wpływa na realizację obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci istniejącej kanalizacyjnej (art. 5 ust. 1 pkt 2 ucpg). W doktrynie trafnie wskazuje się, że obowiązek przyłączenia się istnieje w każdym przypadku, gdy została wybudowana sieć, z wyjątkiem, gdy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków.
Nawet jeśli nieruchomość jest wyposażona w zbiornik bezodpływowy spełniający wszystkie wymagania, a gmina wybudowała sieć kanalizacyjną, realizując obowiązek nałożony art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145 ze zm. – obecnie z 2015 r., poz. 469), właściciel winien się do tej sieci kanalizacyjnej przyłączyć. Ustalenie faktu niewykonania przez właściciela ciążącego na nim obowiązku podłączenia do istniejącej sieci kanalizacyjnej obliguje burmistrza (wójta, prezydenta miasta) do wydania decyzji nakazującej przyłączenie nieruchomości do sieci (art. 5 ust. 7 ucpg). Decyzja nie określa szczegółowych warunków przyłączenia, bowiem techniczny sposób przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej ustala przedsiębiorstwo komunalne w warunkach technicznych (wyrok WSA w Gliwicach z 19.9.2014 r. II SA/Gl 750/14, cbosa). Obowiązek wynikający z art. 5 ust. 7 ucpg ma charakter powszechny i odnosi się do wszystkich nieruchomości leżących w zasięgu sieci kanalizacyjnej (wyrok WSA w Szczecinie z 17.4.2014 r. II SA/Sz 1467/13, cbosa).
Po tym, jak decyzja z art. 5 ust. 7 ucpg staje się ostateczna, przedsiębiorstwo wydaje "z urzędu" warunki przyłączenia (H. Palarz, Przyłączenie do sieci wodociągowo-kanalizacyjnej. Aspekty prawne, Wolters Kluwer 2015, s. 191-192, 194, 196-197, 199; W. Radecki, Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, Wolters Kluwer 2012, s. 162, s. 168 uw. 3; B. Rakoczy, Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, LexisNexis 2013, s. 120, 124-132).
Słusznie Sąd I instancji uznał, że spełnione zostały przesłanki obowiązku przyłączenia nieruchomości skarżącej do sieci kanalizacyjnej i skarżąca ma możliwość przyłączenia swej nieruchomości do sieci. Do odmiennych wniosków nie prowadzi wyrok IV SA/Wa 261/12, który nie został poddany kontroli instancyjnej, a wybudowanie przyłącza nie jest warunkiem wydania decyzji na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ucpg. Nietrafnie skarżąca podnosiła, że Burmistrz "ze swej strony nie chce zagwarantować mi możliwości przyłącza" (k. 20 akt Burmistrza). Postawę skarżącej przedstawia oświadczenie pełnomocnika, złożone na rozprawie dnia 4 października 2013 r., że "w roku 2009 skarżąca uzyskała warunki techniczne przyłącza kanalizacyjnego dla swojej działki, ale nie zrealizowała przyłącza bowiem wiązałoby się to z dużymi kosztami i trudnościami w załatwianiu wszystkich spraw... większość mieszkańców posiada możliwość przyłączenia bezpośrednio przy swoich działkach" (k. 43 akt sądowych).
Zagadnienia te nie prowadzą do odmiennej oceny legalności decyzji z 19 marca 2013 r., niż dokonana zaskarżonym wyrokiem. Z rysunku na k. 29 akt Burmistrza wynika, że dom skarżącej położony jest w niewielkiej odległości od studzienki, a odległość ta nie odbiega znacząco od odległości innych domów od sieci kanalizacyjnej, przebiegającej w ulicy. Zagadnienie wzajemnych rozliczeń między gminą a skarżącą podlegać będzie ewentualnej umowie między skarżącą a gminą po wykonaniu przyłącza (H. Palarz – op. cit. s. 201-204) i nie wpływa na stosunek administracyjnoprawny, prawidłowo uregulowany zaskarżoną decyzją.
Na podstawie art. 184 ppsa skargę kasacyjną należało oddalić.