Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2023 r., sygn. akt II OSK 1116/20, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej M. D., T. N., M. N., P. S. i E. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 634/19 w sprawie ze skargi M. D., T. N., M. N., P. S. i E. S. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 14 czerwca 2019 r. nr 110/2019 znak WOP.7722.0315.2019.JJ w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej w pkt 1. uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę, w pkt 2. zasądził solidarnie od M. D., T. N., M. N., P. S. i E. S. na rzecz Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Po podpisaniu wyroku i odnotowaniu rozstrzygnięcia NSA dostrzegł, że wadliwie określono podmiot wnoszący skargę kasacyjną. Zamiast M. D., T. N., M. N., P. S. i E. S. powinien być Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2023 r., sygn. akt II OSK 1116/20 podlega sprostowaniu z urzędu.
W niniejszej sprawie rozpatrywanej przez NSA nie ulega wątpliwości, że skarżącym kasacyjnie jest Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi. Potwierdza to złożona do akt sprawy skarga kasacyjna (k. 115 akt).
Wobec tego należało sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2023 r., sygn. akt II OSK 1116/20 poprzez wskazanie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi jako podmiotu, który wniósł skargę kasacyjną w sprawie, zamiast omyłkowo wskazanych skarżących na etapie rozpatrywania sprawy w I instancji tj. M. D., T. N., M. N., P. S. i E. S..
Należało uznać to za oczywistą omyłkę pisarską bowiem fakt wniesienia skargi kasacyjnej przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Potwierdza to także rozstrzygnięcie o kosztach postępowania z pkt 2 sentencji, gdzie NSA zasądził uchylając zaskarżony wyrok i oddalając skargę zasądził zwrot kosztów postępowania kasacyjnego solidarnie od M. D., T. N., M. N., P. S. i E. S. na rzecz Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi, którego skarga kasacyjna została uwzględniona.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.