Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 29 czerwca 2026 r., sygn. akt I SA/Gl 800/25, odmówił [...] (dalej: "skarżący") przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Przemysłu (dalej: "organ") z 2 kwietnia 2025 r., nr WRRP.0271.4.2025.MN, w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej członka zarządu sp. z o.o. za zaległości z tytułu opłaty zapasowej.
Zaskarżone postanowienie wydano w następującym stanie sprawy.
Postanowieniem z 15 września 2025 r., sygn. akt jw., WSA w Gliwicach odrzucił skargę skarżącego jako wniesioną po upływie terminu.
Pismem z 2 października 2025 r. skarżący, działając za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc ewentualnie – w wypadku nieuwzględnienia zażalenia – o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że uchybienie terminu jest usprawiedliwione obiektywnymi okolicznościami wynikającymi z funkcjonowania systemu e-doręczeń, który prawdopodobnie zawierał błąd techniczny, a także z decyzji organu o podziale sprawy na odrębne miesiące. Jak stwierdził skarżący, organ podzielił przedmiot sprawy i wydał oddzielne decyzje dla kolejnych miesięcy, co spowodowało konieczność prowadzenia odrębnych postępowań oraz wniesienia odrębnych skarg. Zaskarżona decyzja została wysłana za pomocą e-doręczeń 2 kwietnia 2025 r., natomiast pozostałe decyzje – 16 kwietnia 2025 r. Skarga w tej sprawie została wniesiona w terminie dla wszystkich pozostałych decyzji.
Postanowieniem z 19 marca 2026 r., sygn. akt II GZ 106/26, NSA oddalił powyższe zażalenie.
II
Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), WSA w Gliwicach stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, gdyż można mu przypisać co najmniej niedbalstwo wyrażające się w niestarannym prowadzeniu swoich spraw. Jak podkreślił Sąd I instancji, z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona i zawierała właściwe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Skarżący, działając przez pełnomocnika, wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego zmianę poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, podczas gdy obiektywne okoliczności sprawy, tj. celowe rozdrobnienie przez organ tożsamych tematycznie spraw na odrębne decyzje miesięczne oraz kumulacja doręczeń elektronicznych w krótkim przedziale czasowym, wywołały usprawiedliwioną dezorientację procesową stanowiącą niezależną od strony przeszkodę o charakterze obiektywnym.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za jednoznacznie niewadliwe zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu stanowisko Sądu I instancji, który prawidłowo ustalił relewantny stan faktyczny, jak również poprawnie wyłożył i zastosował mające znaczenie w sprawie przepisy prawa.
Odnosząc się do argumentacji podniesionej we wniosku i zażaleniu, należy podkreślić, że skarżącego – zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak i sądowym – reprezentuje ten sam zawodowy pełnomocnik, który, świadcząc klientowi pomoc prawną, winien dochowywać należytej staranności w dokonywaniu czynności procesowych – co istotne – w przepisanych terminach. Powoływanie się przez adwokata na okoliczności takie jak "celowe rozdrobnienie przez organ [...] spraw na odrębne decyzje" czy "kumulacja doręczeń elektronicznych w krótkim przedziale czasowym", które miały – w jego mniemaniu – wywołać "usprawiedliwioną dezorientację procesową", jawią się jako obiektywnie nieweryfikowalne, a tym samym nie mogły sfalsyfikować winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.
- - ---------------------- 2