Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 12 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Bd 607/25 odrzucił skargę M. M. (dalej: Skarżąca) na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z 13 czerwca 2025 r., nr NEP.906.77.1.2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 24 listopada 2025 r. Skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Na wykonanie zobowiązania Sąd zakreślił termin 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone Skarżącej 16 grudnia 2025 r., natomiast Skarżąca w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, jak też do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie uiściła wpisu od skargi.
Zażalenie na opisane postanowienie wniosła Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Wskazała w nim, że w terminie wysłała zwykłym listem (nie poleconym) dokumenty pokazujące, jak wygląda jej sytuacja majątkowa i finansowa - wyciągi, zaświadczenia itp. Okazało się jednak, że dokumenty nie dotarły do Sądu, na co nie ma żadnego potwierdzenia z uwagi na fakt, że był to zwykły list. Skarżąca nie wiedziała, że w sądzie administracyjnym trzeba wysyłać korespondencję tylko przesyłką poleconą, żeby mieć dowód. Wraz z zażaleniem Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności procesowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Oceniając zasadność wydania kontrolowanego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że było ono prawidłowe. Powodem odrzucenia skargi był fakt nieuiszczenia przez Skarżącą wpisu sądowego od skargi we wskazanym przez Sąd terminie. Skoro termin ten upłynął bezskutecznie 23 grudnia 2025 r., to abstrahując od powodów jego uchybienia Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarga. której braku fiskalnego nie uzupełniono w terminie, stosownie do art. 220 § 3, podlegała odrzuceniu.
W sprawie nie jest kwestionowane, że skarga nie została przez Skarżącą opłacona, przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczona została skutecznie Skarżącej 16 grudnia 2025 r., a znajdujące się w niej wezwanie nie zostało przez nią wykonane. Podnoszone w zażaleniu twierdzenia dotyczące nadania w zakreślonym terminie przesyłki zawierającej dokumentację obrazującą jej sytuację majątkową a zmierzające w istocie do wykazania braku winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu, pozostają bez wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tego rodzaju argumentacja będzie przedmiotem oceny w ramach wniosku o przywrócenie terminu. Dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia znaczenie ma to, czy wpis od skargi był należny, czy Skarżąca została prawidłowo wezwana do jego uiszczenia oraz czy wpis został uiszczony w zakreślonym terminie. W tym zakresie ustalenia i działania Sądu pierwszej instancji były jednak prawidłowe.
W aktach sprawy brak jest bowiem rzeczonego pisma wraz z opisaną dokumentacją, mającego stanowić terminową odpowiedź na wezwanie Sądu. Samo twierdzenie o wysłaniu dokumentów obrazujących sytuację majątkową Skarżącej nie oznacza wykonania wezwania do uiszczenia wpisu.
Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.