Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 lutego 2023 r., sygn. akt II GZ 34/23, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. S.A. w J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 lipca 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 1002/22 w zakresie odrzucenia zażalenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Wskazać należy, że w dziale IV ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej "p.p.s.a.") zostały uregulowane dwie instytucje pozwalające na zaskarżenie orzeczenia, z którym strona się nie zgadza – skarga kasacyjna i zażalenie. Oba te środki prawne przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny (por. art. 173 § 1 p.p.s.a. i art. 194 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie zaś z art. 178 w związku z art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, tj. w sytuacji gdy została ona wniesiona po terminie lub z innych przyczyn jest niedopuszczalna. Przepis ten znajduje zastosowanie również do zażaleń, zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z 28 lutego 2023 r. Wobec tego wskazać należy, że od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje zażalenie (czy inny środek odwoławczy). Postanowienie to staje się prawomocne z chwilą jego wydania, zgodnie z art. 168 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., i wiąże strony i sąd, który je wydał, a także inne sądy i inne organy państwowe (art. 170 p.p.s.a.). Tym samym złożone przez skarżącą zażalenie było niedopuszczalne z tej przyczyny, że zaskarżyła orzeczenie niezaskarżalne. Złożony środek prawny podlegał więc odrzuceniu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.