Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 maja 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 252/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę x (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 17 grudnia 2025 r., nr SKO.4121/64/2025, w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.
Pismem z 22 stycznia 2026 r. skarżący wniósł skargę na ww. decyzję, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 30 marca 2026 r., sygn. akt II SPP/Rz 56/26, starszy referendarz sądowy WSA w Rzeszowie odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, natomiast postanowieniem z 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt jw., po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, WSA w Rzeszowie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 22 kwietnia 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 24 kwietnia 2026 r.
Odrzucając skargę na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), WSA w Rzeszowie stwierdził, że skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi w przepisanym terminie, który upłynął bezskutecznie 4 maja 2026 r.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w jego uzasadnieniu wskazując, że 15 czerwca 2026 r. uiścił w urzędzie pocztowym wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu.
Na wstępie odnotowania wymaga, że skarżący, wnosząc skargę, wniósł także o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosku tego prawomocnie jednak nie uwzględniono – postanowieniem z 30 marca 2026 r., sygn. akt II SPP/Rz 56/26, starszy referendarz sądowy WSA w Rzeszowie odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, które to rozstrzygnięcie Sąd I instancji postanowieniem z 22 kwietnia 2026 r., sygn. akt jw., po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego, utrzymał w mocy. Zasadnie zatem wezwano skarżącego zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z 22 kwietnia 2026 r. do uiszczenia wpisu sądowego, prawidłowo określając jego wysokość oraz rygor niedopełnienia tej czynności.
Nie budzi również wątpliwości, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącemu skutecznie doręczone 24 kwietnia 2025 r. (ZPO – k. 29 akt sądowych). Sąd I instancji trafnie zatem zauważył, że termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał 4 maja 2026 r., a z akt sprawy nie wynika, aby skarżący w ogóle go uiścił. Należy przy tym spostrzec, że na wynik sprawy nie mogła wpłynąć okoliczność uiszczenia przez skarżącego 15 czerwca 2026 r. wpisu w wysokości 100 zł (potwierdzenie uiszczenia – k. 43 akt sądowych), a to z tej przyczyny, że czynności tej dokonano po upływie przepisanego terminu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. jak w sentencji.
- - ---------------------- 2