Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 czerwca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. dalej: p.p.s.a.) umorzył postępowanie zainicjowane zażaleniem R. P. (dalej Strona, Skarżący) na postanowienie tego Sądu z 19 grudnia 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2518/24 w przedmiocie oddalenia wniosku Skarżącego o wyłączenie sędziego sprawozdawcy – asesor sądowej [...].
W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że akt sprawy wynika, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 lutego 2025 r., sygn. akt II GZ 60/25 oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie WSA z 11 października 2024 r. o odrzuceniu skargi Strony na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z 16 maja 2024 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego. Skoro zatem postanowienie o odrzuceniu skargi jest prawomocne, to za bezprzedmiotowe WSA uznał rozpatrzenie zażalenia Skarżącego na postanowienie oddalające jego wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości jako bezprawne na jego szkodę.
Postanowieniem z 10 marca 2026 r. sygn. akt II GZ 57/26, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI z 15 lipca 2025 r. o wezwaniu Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od powyższego zażalenia, wyjaśniając, że niezasadne było wzywanie do wpisu od zażalenia na postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego w przedmiocie wyłączenia sędziego, po prawomocnym odrzuceniu skargi w tej samej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie art. 195 § 3 p.p.s.a. jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie.
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy i co zostało podniesione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia WSA, postanowieniem z 11 października 2024 r. WSA odrzucił skargę Strony. Postanowienie to stało się prawomocne na skutek oddalenia zażalenia Skarżącego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 lutego 2025 r., sygn. akt II GZ 60/25. Prawomocne odrzucenie skargi oznacza, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna, w ramach której zostało zaskarżone postanowienie WSA z 19 grudnia 2024 r. Rozpoznanie zażalenia na postanowienie z 19 grudnia 2024 r., które było rozstrzygnięciem wpadkowym, dotyczącym oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego sprawozdawcy (asesora sądowego), stało się zatem bezprzedmiotowe. W związku z powyższym, WSA 12 czerwca 2025 r. umorzył postępowanie zażaleniowe.
Na marginesie rozważań Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażony w postanowieniu z 10 marca 2026 r. sygn. akt II GZ 57/26 wydanym w kontrolowanej sprawie, iż: "z treści art. 20 § 1 p.p.s.a. wynika, że wniosek o wyłączenie sędziego wnosi się wyłącznie w toku postępowania. Ma on bowiem zagwarantować rozpoznanie sprawy przez bezstronny sąd, czyli sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Wniosek ten nie wszczyna odrębnego postępowania przed sądem administracyjnym, gdyż rozpoznawany jest w ramach toczącego się postępowania w sprawie administracyjnej. Wniosek o wyłączenie sędziego złożony po zakończeniu postępowania jest niedopuszczalny i powinien zostać przez sąd odrzucony". (opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że wniosek o wyłączenie asesor sądowej w sprawie mógłby podlegać ewentualnemu rozpoznaniu przed wydaniem przez WSA postanowienia o odrzuceniu skargi, ale wniosek ten został złożony dopiero w piśmie z 28 października 2024 r. obejmującym też zażalenie na postanowienie odrzucające skargę. Dlatego powinno budzić uzasadnione wątpliwości nadawanie dalszego biegu wnioskowi Skarżącego o wyłączenie asesora sądowego, będącego sprawozdawcą w niniejszej sprawie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.