Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 października 2022 r. pełnomocnik sędziego Sądu Najwyższego P. G. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (RP) z dnia [...] września 2022 r., nr [...], o wyznaczeniu do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, w części dotyczącej skarżącego.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 2 listopada 2022 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Prezydenta RP z dnia [...] września 2022 r., nr [...], w części dotyczącej skarżącego.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik procesowy Prezydenta RP wniósł o odrzucenie skargi ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego, a w razie przyjęcia skargi do rozpoznania – o jej oddalenie. Pełnomocnik procesowy skarżonego Organu podniósł ponadto, że ze względu na niedopuszczalność skargi brak jest możliwości zastosowania w przedmiotowej sprawie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Pismem z dnia 2 stycznia 2023 r. pełnomocnik skarżącego złożył replikę na odpowiedź na skargę.
Postanowieniem z 23 lutego 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 8158/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie postanowienia Prezydenta RP z [...]września 2022 r., nr [...], o wyznaczeniu do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, w części dotyczącej P. G. (pkt 3. postanowienia).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, reprezentowany przez pełnomocnika procesowego. Powyższy środek zaskarżenia został zarejestrowany pod sygn. II GZ 134/23.
Postanowieniem z dnia 9 października 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy.
Postanowieniami z dnia 29 listopada 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 9 października 2023 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego sprawozdawcy oraz odrzucił wniosek o zbadanie spełnienia przez sędziego sprawozdawcę wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 90 § 2 w zw. z art. 193 zd. 1 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny może skierować sprawę na posiedzenie jawne i wyznaczyć rozprawę także wówczas, gdy sprawa podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ stosownie do art. 197 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (art. 182 § 3 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.), dlatego na mocy wskazanych wyżej unormowań Sąd ten może skierować sprawę zażaleniową na rozprawę, jeżeli uzna jawne rozpoznanie tego rodzaju sprawy w składzie trzech sędziów za uzasadnione.
W rozpoznawanej sprawie zażaleniowej wystąpiły istotne z punktu widzenia konstytucyjno-ustrojowego zagadnienia prawne, które wymagają rozważenia w poszerzonym składzie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Określoną doniosłość wykazują także podniesione przez stronę skarżącą problemy związane z odpowiednim zastosowaniem do stanu faktycznego sprawy miarodajnego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Nie można również pominąć zagadnienia statusu ustrojowego skarżonego organu – Prezydenta RP oraz charakteru prawnego zaskarżonego aktu i specyfiki podstawy kompetencyjnej jego wydania.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając wskazane przesłanki, postanowił na podstawie art. 90 § 2 w zw. z art. 193 zd. 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a. skierować sprawę do rozpoznania na rozprawie.